Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/12781 K.2011/17886
Özet: Tehlike yaratabilecek şekilde hayvanı serbest bırakma suçu nedeniyle verilen para cezasının kesin hükmü, üst Cumhuriyet Savcısının temyize karşı vasfi delillerle desteklendiğinden, mahkeme kararını bozup yeniden değerlendirme yaparak 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karara vardı.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ: Tehlike yaratabilecek şekilde hayvanı serbest bırakma
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu nedeniyle verilen para cezası, miktar itibariyle kesin olmakla birlikte, üst C. Savcısının temyizinin suçun vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla, esasa ilişkin olarak yapılan incelemede: I- Sanığa ait köpeğin, sanık tarafından gezintiye çıkarıldığı sırada bisikleti ile yanlarından geçen mağduru ısırması şeklinde gelişen olayda, müştekinin sanıktan şikayetçi olması itibariyle eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gözetilerek en ağır cezayı gerektiren aynı kanunun 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, II- Kabul ve uygulamaya göre de: Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince de- ğerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu nedeniyle verilen para cezası, miktar itibariyle kesin olmakla birlikte, üst C. Savcısının temyizinin suçun vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla, esasa ilişkin olarak yapılan incelemede: I- Sanığa ait köpeğin, sanık tarafından gezintiye çıkarıldığı sırada bisikleti ile yanlarından geçen mağduru ısırması şeklinde gelişen olayda, müştekinin sanıktan şikayetçi olması itibariyle eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gözetilerek en ağır cezayı gerektiren aynı kanunun 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, II- Kabul ve uygulamaya göre de: Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince de- ğerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.