Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/12708 K.2012/36318
Özet: (1) Mahkeme, sanığın eşinin babasıyla tartışma sırasında av tüfeğiyle havaya ve yere iki el ateş etmesi ve “eşimi ve çocuklarımı bana vermezseniz hepinizi öldürürüm” şeklinde tehdit etmesinin 5237 sayılı TCK’nın 106/2‑a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğunu belirledi. (2) Mahkeme, sanığa 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca koşullu salıverme ve diğer haklardan yoksun bırakma kararını, ayrıca 58. maddeye göre mükerrir infaz rejimi yerine denetimli serbestlik tedbirini uygulayarak hüküm verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SEVK: Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, kasten yaralama ve tehdit
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 106/1 ve 86/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü kendisini terk eden eşinin ailesiyle birlikte kaldığı eve gelen sanığın eşinin babası mağdur ...'le tartışması sırasında av tüfeğiyle havaya ve yere doğru iki el ateş etmesi, mağduru ''eşimi ve çocuklarımı bana vermezseniz, hepinizi öldürürüm'' şeklinde tehdit etmesi eylemlerinin bir bütün halinde TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilemeden yazılı şekilde TCK.nun 106/1. maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın pişmanlığa ilişkin, Cumhuriyet Savcısının TCK.nun 44. maddesinin hatalı uygulandığına yönelik temyiz itirazlarının ve olayda genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçunun unsurları bulunmadığından mahkemenin uygulamasının sonucu bakımından doğru olduğu anlaşılmakla yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş hükümlülüğünün, verilen cezanın tür ve tutarına, CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrasına göre kesin olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hükümden TCK.nun 58. maddesinin uygulandığı bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SEVK: Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, kasten yaralama ve tehdit
HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nun 106/1 ve 86/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü kendisini terk eden eşinin ailesiyle birlikte kaldığı eve gelen sanığın eşinin babası mağdur ...'le tartışması sırasında av tüfeğiyle havaya ve yere doğru iki el ateş etmesi, mağduru ''eşimi ve çocuklarımı bana vermezseniz, hepinizi öldürürüm'' şeklinde tehdit etmesi eylemlerinin bir bütün halinde TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilemeden yazılı şekilde TCK.nun 106/1. maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın pişmanlığa ilişkin, Cumhuriyet Savcısının TCK.nun 44. maddesinin hatalı uygulandığına yönelik temyiz itirazlarının ve olayda genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçunun unsurları bulunmadığından mahkemenin uygulamasının sonucu bakımından doğru olduğu anlaşılmakla yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş hükümlülüğünün, verilen cezanın tür ve tutarına, CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrasına göre kesin olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hükümden TCK.nun 58. maddesinin uygulandığı bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.