Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/14439 K.2011/413
Özet: Uyuşmazlık, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesi kapsamında sanığın haklarından yoksun bırakılması ve adli para cezasının belirlenmesiyle ilgili olarak mahkemenin kararının Yargıtay tarafından incelenmesini talep eden bir davadan kaynaklanmaktadır. Mahkeme, adli para cezası tutarını düzelterek ve 53/1. maddeye ilişkin hakların yoksun bırakılmasını koşullu salıverilme süresine kadar sınırlayan hükmü ekleyerek kararın bozulmasına karar vermiştir.
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (İZMİR) 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.3.2010 gün ve 2010/9 esas, 2010/39 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 4.11.2010 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hükmonulan temel adli para cezasının 1 TL' nin altında kaldığı, 5335 sayılı Yasa'nın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasa'nın 2. maddesine eklenen "ilgili kanunları gereğince uygulanacak adli ve idari para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir yeni Türk Lirası'nın altında kalan tutarlar dikkate alınmaz" hükmü gözetilmeyerek sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezalarına ilişkin kısım ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, hükme "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan
yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hükmonulan temel adli para cezasının 1 TL' nin altında kaldığı, 5335 sayılı Yasa'nın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasa'nın 2. maddesine eklenen "ilgili kanunları gereğince uygulanacak adli ve idari para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir yeni Türk Lirası'nın altında kalan tutarlar dikkate alınmaz" hükmü gözetilmeyerek sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezalarına ilişkin kısım ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, hükme "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan
yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.