Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/7644 K.2011/5522
Özet: Uyuşmazlık, 18 yaşından küçük sanığın hürriyeti bağlayıcı ceza ve adli para cezası ile ilgili mahkeme kararıyla ilgilidir; Mahkeme, sanık hakkında hüküm açıklanmasının geri bırakılmasına karar vererek, mevcut cezayı bozmuş ve yeni bir karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında adli para cezası da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2008 gün ve 34625 sayılı kararın da da belirtildiği üzere "sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulu nan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlü1üklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucu doğurduğundan, bu niteliği itibariyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisi olarak" kabul edilmiş:
Koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakıl ması" müessesesi (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce mahkemece değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, öncelikle uygulanacak, koşullarının bu lunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişisel leştirmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.
O halde somut olayda;
18 yaşından küçük sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun, 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişiklik yapılana kadar yürürlükte olan 23. maddesi nazara alınarak ve sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları da gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlar yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, hükmün esasını oluşturan kısa kararda hükmedilmediği halde, hükmün gerekçe bölümünde CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında adli para cezası da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.02.2008 gün ve 34625 sayılı kararın da da belirtildiği üzere "sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulu nan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlü1üklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucu doğurduğundan, bu niteliği itibariyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisi olarak" kabul edilmiş:
Koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakıl ması" müessesesi (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce mahkemece değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, öncelikle uygulanacak, koşullarının bu lunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişisel leştirmesine ilişkin diğer hükümlerin uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.
O halde somut olayda;
18 yaşından küçük sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun, 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişiklik yapılana kadar yürürlükte olan 23. maddesi nazara alınarak ve sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları da gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlar yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, hükmün esasını oluşturan kısa kararda hükmedilmediği halde, hükmün gerekçe bölümünde CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.