Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/6975 K.2011/9363
Özet: Uyuşmazlık, sanığın işkence yapıp yapmadığı ve bu eylemin ceza miktarına göre koşullu salıverme hakkını etkileyip etkilemediği konusundadır. Mahkeme, sanığın mahkumiyetine karar vererek, TCK 53. maddesinin uygulanmasını düzeltti ve koşullu salıverme tarihine kadar altsoy üzerindeki velayet hakkının yoksun bırakılmasına hükmedmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: İşkence yapma
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca (REDDİNE),
Dosya üzerinde yapılan incelemede;
Saat 22.22'de yapılan muayenede darp olmadığına, yaklaşık 2 saat sonra 00.32'de darp bulunduğuna ilişkin her iki raporu düzenleyen hekimin, muayenelerin ne şekilde yapıldığına dair duruşmadaki açıklayıcı beyanları, travma sonucu akut stres bozukluğu oluştuğunu belirten İzzet Baysal Tıp Fakültesi Ana Bilim Dalı ve Adli Tıp Kurumu raporlarına, aşamalarda değişmeyen iddiayı doğrulayan tanık beyanları ile mevcut fotoğraflar ve tüm dosya içeriğine; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.09.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI DÜŞÜNCE: Dosya kapsamı, aynı hekimden sadır raporlar arasındaki mübayenet karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil olmadığı düşüncesiyle beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesine dair hükmün onanmasına muhalifim.
SUÇ: İşkence yapma
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca (REDDİNE),
Dosya üzerinde yapılan incelemede;
Saat 22.22'de yapılan muayenede darp olmadığına, yaklaşık 2 saat sonra 00.32'de darp bulunduğuna ilişkin her iki raporu düzenleyen hekimin, muayenelerin ne şekilde yapıldığına dair duruşmadaki açıklayıcı beyanları, travma sonucu akut stres bozukluğu oluştuğunu belirten İzzet Baysal Tıp Fakültesi Ana Bilim Dalı ve Adli Tıp Kurumu raporlarına, aşamalarda değişmeyen iddiayı doğrulayan tanık beyanları ile mevcut fotoğraflar ve tüm dosya içeriğine; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.09.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI DÜŞÜNCE: Dosya kapsamı, aynı hekimden sadır raporlar arasındaki mübayenet karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil olmadığı düşüncesiyle beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesine dair hükmün onanmasına muhalifim.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.