Yargıtay7. Hukuk Dairesiİş Hukuku
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2016/8071 K.2016/13910
Özet: İş Mahkemesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. ve 20. maddelerine göre işverenin yazılı fesih bildiriminde fesih sebebini açık ve kesin belirlemediği gerekçesiyle davalı vekili tarafından beklenen temyiz reddini ve yeterli aksi kararın Yargıtay tarafından onaylanmasını sağlayarak, temyiz harcının davalıya yükletilmesini ve kararın kesinleşmesini belirledi.
Mahkemesi: İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine göre işçinin iş sözleşmesini geçerli sebeple aynı yasanın 18. maddesine göre feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymama ve fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin gösterilmemesinin 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı, dosya içerisinde davacıya yapılmış yazılı fesih bildirimi bulunmadığı bu nedenle feshin geçersiz olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 29/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine göre işçinin iş sözleşmesini geçerli sebeple aynı yasanın 18. maddesine göre feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymama ve fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin gösterilmemesinin 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı, dosya içerisinde davacıya yapılmış yazılı fesih bildirimi bulunmadığı bu nedenle feshin geçersiz olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 29/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.