Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/4205 K.2012/9110
Özet: Yargıtay, 29/02/2012 tarihli kabul kararının 1.690,00 TL kesinlik sınırının içinde kalması sebebiyle davalı tarafın 1.624,00 TL tutarındaki temyiz isteğini 10.12.2012 oybirliğiyle reddederek, ödenen harcın iadesini belirledi.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davalı tarafın temyizi, değeri 1.624,00 TL olan dava için verilen kabul kararına yöneliktir.
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 2012 yılı için 1.690,00 TL olarak belirlenmiştir.
Temyize konu karar 29/02/2012 tarihinde verildiğinden incelenmesi istenilen karar 1.690,00 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davalı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Davalı tarafın temyizi, değeri 1.624,00 TL olan dava için verilen kabul kararına yöneliktir.
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı 2012 yılı için 1.690,00 TL olarak belirlenmiştir.
Temyize konu karar 29/02/2012 tarihinde verildiğinden incelenmesi istenilen karar 1.690,00 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davalı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.