Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Gayrimenkul ve Emlak Hukuku
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/7381 K.2012/3967
Özet: Uyuşmazlık, 207 ada 12 parsel ve 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan …’dan kalmış olup paylaşılmadığı iddiaları üzerine davacı ...'in bu taşınmazları kendi adına tapuya tescil istemiyle açtığı dava. Mahkeme, her iki taşınmaz için de pay dağılımını belirleyerek 207 ada 12 parselde 24/72 payı davacıya, 222 ada 26 parselde ise 24/72 payı davacıya ve kalan payları ilgili mirasçıların adına tapuya tescil ettirmeyi kabul etti.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 207 ada 12 parsel sayılı 326,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, 222 ada 26 parsel sayılı 1328,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... 207 ada 12 parsel sayılı taşınmazın babası ...'a ait iken, ondan kendisine kaldığını, bu nedenle kendi adına, 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazın ise babasından miras kaldığını ve mirasın paylaşılmadığını öne sürerek tüm mirasçılar adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.
Yargılama sırasında davalı ...'in ölmesi üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece dava konusu 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın kabulüne, dava konusu taşınmaz 72 pay kabul edilerek 24/72 payın davacı ... adına, 24/72 payın ... adına, 24/72 payın ise ... adına tapuya tesciline, dava konusu 207 ada 12 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın ise kısmen kabulüne, taşınmaz 72 pay kabul edilerek 24/72 payın davacı adına, 48/72 payın ise tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. 1-Dava konusu 207 ada 12 ve 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...'dan kaldığı ve onun ölümü üzerine mirasçıları arasında yöntemine uygun olarak paylaşılmadığı, davacı ...'in dava konusu 207 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kendisine kaldığı yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğinden davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, 2-Davalı tarafın temyiz itirazlarına gelince; dava ve temyize konu 207 ada 12 ve 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan ...'dan kaldığı ve paylaşılmadığı 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazla ilgili zilyetlikle birleşmeyen satış senedine değer verilemeyeceği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.
Öte yandan davalıların temyiz dilekçesinde sözünü ettikleri Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/257, 2002/509 E.K. sayılı ilamının dava konusu taşınmazlarla ilgili olmadığı, dava dışı 143 ada 26 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olduğu, yine Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/1043 2000/1151 E.K. sayılı ilamında da davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verildiği, dosya içeriğinden taşınmazın ...'dan kaldığına dair anlatımın yer aldığı, kaldı ki o davadaki taşınmaz yüzölçümü ile derdest davadaki taşınmaz yüzölçümlerinin oldukça farklı olması karşısında taraflar arasında kesin hükümden söz edilemeyeceği yapılan incelemeden anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir; Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Mahkeme hükmünün 1. maddesinin ilk satırında 222 olarak yazılması gereken ada numarasının yanlışlıkla 220 olarak yazılması ve yine ölü kişi ... adına tescil hükmü kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. maddesinin ilk satırında yazılı bulunan “220” rakamının hüküm yerinden çıkarılarak yerine “222” rakamının yazılmasına, yine hükmün 1-A maddesinin son satırında yer alan “tespit gibi davalı adına tapuya tesciline” sözleri ile 1-B maddesinin son satırında yer alan “... adına tapuya tesciline” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine sırasıyla “ölü ... mirasçıları adlarına Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/384-2000/392 E.K. sayılı veraset ilamındaki payları oranında tapuya tesciline”, sözlerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 28.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargılama sırasında davalı ...'in ölmesi üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece dava konusu 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın kabulüne, dava konusu taşınmaz 72 pay kabul edilerek 24/72 payın davacı ... adına, 24/72 payın ... adına, 24/72 payın ise ... adına tapuya tesciline, dava konusu 207 ada 12 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın ise kısmen kabulüne, taşınmaz 72 pay kabul edilerek 24/72 payın davacı adına, 48/72 payın ise tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. 1-Dava konusu 207 ada 12 ve 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...'dan kaldığı ve onun ölümü üzerine mirasçıları arasında yöntemine uygun olarak paylaşılmadığı, davacı ...'in dava konusu 207 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kendisine kaldığı yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğinden davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, 2-Davalı tarafın temyiz itirazlarına gelince; dava ve temyize konu 207 ada 12 ve 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan ...'dan kaldığı ve paylaşılmadığı 222 ada 26 parsel sayılı taşınmazla ilgili zilyetlikle birleşmeyen satış senedine değer verilemeyeceği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.
Öte yandan davalıların temyiz dilekçesinde sözünü ettikleri Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/257, 2002/509 E.K. sayılı ilamının dava konusu taşınmazlarla ilgili olmadığı, dava dışı 143 ada 26 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olduğu, yine Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/1043 2000/1151 E.K. sayılı ilamında da davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verildiği, dosya içeriğinden taşınmazın ...'dan kaldığına dair anlatımın yer aldığı, kaldı ki o davadaki taşınmaz yüzölçümü ile derdest davadaki taşınmaz yüzölçümlerinin oldukça farklı olması karşısında taraflar arasında kesin hükümden söz edilemeyeceği yapılan incelemeden anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir; Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Mahkeme hükmünün 1. maddesinin ilk satırında 222 olarak yazılması gereken ada numarasının yanlışlıkla 220 olarak yazılması ve yine ölü kişi ... adına tescil hükmü kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. maddesinin ilk satırında yazılı bulunan “220” rakamının hüküm yerinden çıkarılarak yerine “222” rakamının yazılmasına, yine hükmün 1-A maddesinin son satırında yer alan “tespit gibi davalı adına tapuya tesciline” sözleri ile 1-B maddesinin son satırında yer alan “... adına tapuya tesciline” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine sırasıyla “ölü ... mirasçıları adlarına Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/384-2000/392 E.K. sayılı veraset ilamındaki payları oranında tapuya tesciline”, sözlerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 28.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.