Yargıtay7. Hukuk DairesiAile Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/104 K.2011/6237
Özet: (1) Taraflar arasında miras yoluyla elde edilen taşınmazların komşu tespit tutanakları ve ilgili belgelerin eksikliği nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36.maddesi uyarınca keşif yapılması gerektiği tartışılmıştır. (2) Mahkeme, dosyanın keşfe hazır olmadığı gerekçesiyle temyiz itirazlarını kabul ederek kararını bozmuş, harcayı iade etmiş ve yeni bir inceleme için davayı yeniden değerlendirmeye yönlendirmiştir.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.
Yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünün bir davada uygulanıp, bir başka deyişle hükme gerekçe yapılabilmesi için uyuşmazlığın saptanan niteliğine göre taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması, dosyanın keşfe hazır hale getirilmiş olması, kanıtlama yükümlülüğü kendisine ait olan tarafın somut olayda davacının kendisine verilen makul önelden sonra verilen kesin önel içerisinde keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.
Somut olaya bu olgular eşliğinde bakıldığında;
Davacı taraf miras yoluyla gelen hakka dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 133 ada 1 ve 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar getirilmediği gibi ortak miras bırakana ait verasete esas olacak şekilde nüfus aile kayıt tablosu da getirtilmemiştir. Öte yandan davacının aynı nedene dayanarak başkaca dava açtığı da temyiz incelemesi için dairemize gönderilen 2011/103 Esas sayılı dosyasından anlaşılmaktadır. Aynı nitelikteki davaların birleştirilmesinin düşünülmemiş olması dahi isabetsizdir.
Hal böyle olunca dava dosyasının keşfe hazır hale gelmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden yapılması muhtemelkeşiften yarar sağlanamayacağı kuşkusuzdur. Yargılamada asıl olan dava ekonomisidir.
Az yukarıda saptanan hukuksal olgular dikkate alındığında davacı tarafa keşif giderlerinin mahkeme veznesine depo etmesi için verilen kesin önelin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.
Yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmünün bir davada uygulanıp, bir başka deyişle hükme gerekçe yapılabilmesi için uyuşmazlığın saptanan niteliğine göre taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olması, dosyanın keşfe hazır hale getirilmiş olması, kanıtlama yükümlülüğü kendisine ait olan tarafın somut olayda davacının kendisine verilen makul önelden sonra verilen kesin önel içerisinde keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmemiş olması gerekir.
Somut olaya bu olgular eşliğinde bakıldığında;
Davacı taraf miras yoluyla gelen hakka dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 133 ada 1 ve 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar getirilmediği gibi ortak miras bırakana ait verasete esas olacak şekilde nüfus aile kayıt tablosu da getirtilmemiştir. Öte yandan davacının aynı nedene dayanarak başkaca dava açtığı da temyiz incelemesi için dairemize gönderilen 2011/103 Esas sayılı dosyasından anlaşılmaktadır. Aynı nitelikteki davaların birleştirilmesinin düşünülmemiş olması dahi isabetsizdir.
Hal böyle olunca dava dosyasının keşfe hazır hale gelmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden yapılması muhtemelkeşiften yarar sağlanamayacağı kuşkusuzdur. Yargılamada asıl olan dava ekonomisidir.
Az yukarıda saptanan hukuksal olgular dikkate alındığında davacı tarafa keşif giderlerinin mahkeme veznesine depo etmesi için verilen kesin önelin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.