Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku Bankacılık ve Finans Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/4753 K.2018/8213
Özet: Uyuşmazlık, Türk banka ve kredi kurumlarına yönelik dolandırıcılık ve zimmet suçlarından dolayı açılan kamu davasıdır. Mahkeme, temyiz isteklerini reddederek, olayın basit zimmet olduğunu kabul ederek davayı düşürme kararı almıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka ve kredi kurumlarını dolandırmakve zimmet
HÜKÜM: Kamu davasının düşürülmesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Katılan ... vekilinin rüşvet suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Atılı rüşvet suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'nın hükmü temyize hakkı bulunmadığı dikkate alınarak, katılan ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Katılan ... vekilinin dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ...'nın TC ... müdürü iken 1999 yılı içerisinde görevi nedeniyle kendisine tevdi olunan muhafaza veya denetim sorumluğu altında bulunan bankaya ait 1.600 TL (1.600.000.000) parayı 11/06/1999 tarihinde fikir ve eylem birliği yapmış olduğu sanık ...'nun uhdesine, 2.500 TL (2.500.000.000) parayı 03/08/1999 tarihinde ... ile iştirak halinde gerçekte ...'ya verilmek üzere ...'nun uhdesine, 3.450 TL (3.450.000.000) parayı 26/10/1999 tarihinde ...'nun uhdesine, 3.000 (3.000.000.000) TL parayı 15/11/1999 tarihinde ...'ın uhdesine, gerçekle bağdaşmayacak şekilde düzenlediği veya düzenlettiği evraklara dayanarak, yaptıkları tarımsal kredi sözleşmesini gerekçe göstermek suretiyle kredi adı altında uhdesine geçirmek suretiyle sübut bulan eyleminin dolandırıcılık suçunu değil basit zimmet suçunu oluşturduğu ve Dairemizce da benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/7-38 Esas, 2010/79 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nda zimmet suçu yanında sahtecilik suçundan da ayrıca hükmolunacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında, sanıkların zimmet eylemlerini gerçekleştirirken, sahte belge tanzim etmesi fiillerinin de zimmet suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği halde suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıkların eylemi dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik kabul edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de; suçun "basit zimmet" olduğunun kabulu halinde de suç tarihi itibari ile zamanaşımı dolmuş olduğundan neticesi itibari ile doğru olan hükmün ONANMASINA, 28.06.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Banka ve kredi kurumlarını dolandırmakve zimmet
HÜKÜM: Kamu davasının düşürülmesine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Katılan ... vekilinin rüşvet suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Atılı rüşvet suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'nın hükmü temyize hakkı bulunmadığı dikkate alınarak, katılan ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Katılan ... vekilinin dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ...'nın TC ... müdürü iken 1999 yılı içerisinde görevi nedeniyle kendisine tevdi olunan muhafaza veya denetim sorumluğu altında bulunan bankaya ait 1.600 TL (1.600.000.000) parayı 11/06/1999 tarihinde fikir ve eylem birliği yapmış olduğu sanık ...'nun uhdesine, 2.500 TL (2.500.000.000) parayı 03/08/1999 tarihinde ... ile iştirak halinde gerçekte ...'ya verilmek üzere ...'nun uhdesine, 3.450 TL (3.450.000.000) parayı 26/10/1999 tarihinde ...'nun uhdesine, 3.000 (3.000.000.000) TL parayı 15/11/1999 tarihinde ...'ın uhdesine, gerçekle bağdaşmayacak şekilde düzenlediği veya düzenlettiği evraklara dayanarak, yaptıkları tarımsal kredi sözleşmesini gerekçe göstermek suretiyle kredi adı altında uhdesine geçirmek suretiyle sübut bulan eyleminin dolandırıcılık suçunu değil basit zimmet suçunu oluşturduğu ve Dairemizce da benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/7-38 Esas, 2010/79 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nda zimmet suçu yanında sahtecilik suçundan da ayrıca hükmolunacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında, sanıkların zimmet eylemlerini gerçekleştirirken, sahte belge tanzim etmesi fiillerinin de zimmet suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği halde suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıkların eylemi dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik kabul edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de; suçun "basit zimmet" olduğunun kabulu halinde de suç tarihi itibari ile zamanaşımı dolmuş olduğundan neticesi itibari ile doğru olan hükmün ONANMASINA, 28.06.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.