Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/6910 K.2018/8988
Özet: Uyuşmazlık, mahkemece karara bağlanan doğrudan tayinli adli para cezasının miktarı, hesaplaması ve infaz şartlarının hukuka uygun olup olmadığıyla ilgili bir 5607 sayılı kanuna muhalefet suçudur. Mahkeme, kararın çeşitli faylası ve süreç hatalarına dayanarak Yargıtay kararını bozar ve uyuşmazlığın çözümüne yönelik hüküm konulmasını dileyerek kararını iptal eder.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Mahkemece 21/11/2013 tarihinde Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/06/2013 tarihli 2011/12194 Esas, 2013/13301 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde,
Bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, mahkemece yazılan müzekkereye Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından "ilaçların isimleri, prospektüs ve etiket bilgileri hakkında bilgi bulunmadığından bir değerlendirme yapılamamaktadır" cevabı verildiği görülmekle, bu bilgiler eklenerek yeniden müzekkere yazılıp dava konusu veteriner ilaçları olduğu bildirilen eşyanın ithalinin yasak veya izne tabi olup olmadığı hususlarının ilgili kurumlar neticesinde araştırılması ayrıca özel kanunlarla yasaklanıp yasaklanmadığı hususlarının da belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1. Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00
TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
2. 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralardaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Mahkemece 21/11/2013 tarihinde Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/06/2013 tarihli 2011/12194 Esas, 2013/13301 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde,
Bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden, mahkemece yazılan müzekkereye Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından "ilaçların isimleri, prospektüs ve etiket bilgileri hakkında bilgi bulunmadığından bir değerlendirme yapılamamaktadır" cevabı verildiği görülmekle, bu bilgiler eklenerek yeniden müzekkere yazılıp dava konusu veteriner ilaçları olduğu bildirilen eşyanın ithalinin yasak veya izne tabi olup olmadığı hususlarının ilgili kurumlar neticesinde araştırılması ayrıca özel kanunlarla yasaklanıp yasaklanmadığı hususlarının da belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1. Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00
TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
2. 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralardaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.