Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/11271 K.2018/2177
Özet: Uyuşmazlık konusu: 5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamında zimmet suçunun işlenmesi ve verilen 5 yıl 12 ay hapis ile 18.000 TL adli para cezasının, ilgili kanunlar çerçevesinde iade edilip değiştirilip değiştirilemeyeceği; Sonuç: Ağır Ceza Mahkemesi, sanığın ticaret sicil yasası yerine ilgili maddeyi izleyerek adli para cezasını güncel tutar değeriyle (11 TL) yeniden hesaplamış ve hükümdeki tutukluluk süresiyle ilgili yanlış uygulamayı düzelterek kararını bozulmadan onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5411 sayılı Bankacılık Kanununda Zimmet
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında hükmedilen 5 yıl 12 ay hapis ve 18.000,00 TL adli para cezasının CMUK.nun 326. maddesi gereği kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi nedeniyle yasal şartları taşımadığından uygulama imkanı bulunmayan CMUK.nun 231. maddesinin tartışılması gereksiz görülmüş, sanık hakkında 5411 sayılı Yasa ile hüküm kurulurken lehe olan 765 sayılı TCK.nun uygulanmasına karar verildiği halde hükmedilen gün adli para cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre suç tarihi olan 2004 yılı itibariyle günlüğü 11,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi ile karma uygulama yapılarak günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi CMUK.nun 326. maddesi gereğince sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkı korunacağından esasa etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında tutuklulukta geçen sürenin mahsubuna karar verilirken 765 sayılı Yasanın 40. maddesi yerine 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gösterilmek suretiyle karma uygulama yapılması,
Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 10. fıkrasından ‘’5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi’’ ibaresinin kaldırılarak yerine gelmek üzere ‘’765 sayılı TCK.nun 40. maddesi’’ ibaresinin eklenmesine ve sair kısımlar aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5411 sayılı Bankacılık Kanununda Zimmet
HÜKÜM: Hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında hükmedilen 5 yıl 12 ay hapis ve 18.000,00 TL adli para cezasının CMUK.nun 326. maddesi gereği kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi nedeniyle yasal şartları taşımadığından uygulama imkanı bulunmayan CMUK.nun 231. maddesinin tartışılması gereksiz görülmüş, sanık hakkında 5411 sayılı Yasa ile hüküm kurulurken lehe olan 765 sayılı TCK.nun uygulanmasına karar verildiği halde hükmedilen gün adli para cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre suç tarihi olan 2004 yılı itibariyle günlüğü 11,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi ile karma uygulama yapılarak günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi CMUK.nun 326. maddesi gereğince sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkı korunacağından esasa etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında tutuklulukta geçen sürenin mahsubuna karar verilirken 765 sayılı Yasanın 40. maddesi yerine 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gösterilmek suretiyle karma uygulama yapılması,
Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 10. fıkrasından ‘’5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi’’ ibaresinin kaldırılarak yerine gelmek üzere ‘’765 sayılı TCK.nun 40. maddesi’’ ibaresinin eklenmesine ve sair kısımlar aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.