Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/10167 K.2018/12018
Özet: Uyuşmazlık, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesine ilişkin, tekerrür kapsamında tarafından uygulanması gereken hükümlerin gözden kaçırılması ve kaçak eşyanın tasfiyesiyle ilgili hapis yerine müsade kararının hatalı verilmesine dair 7. Ceza Dairesi kararıdır. Asliye Ceza Mahkemesi, kararı bozmak yerine, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin ilgili bölümlerini eleştirerek, yeniden değerlendirme ihtiyacı olduğunu ve uygun hukuki düzenlemeleri ekleyerek kararın düzeltilmesi gerektiğine karar vererek, kararı 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına ve (e) bendinde düzenlenen hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Dava konusu kaçak eşyanın 13.11.2013 tarihli ara karar ile tasfiyesine karar verildiği cihetle, eşyanın tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, edilmemiş ise müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince; hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi, hükümden müsadereye ilişkin bendinin çıkartılması ve yerine "Dava konusu sigaraların 15.11.2013 tarihli ara karar ile tasfiyesine hükmedildiği anlaşılmakla, sigaraların satış suretiyle tasfiye edilmiş olması halinde satış bedelinin hâzineye irat kaydına, tasfiye edilmemiş olması halinde ise dava konusu eşyanın 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine," bendinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına ve (e) bendinde düzenlenen hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Dava konusu kaçak eşyanın 13.11.2013 tarihli ara karar ile tasfiyesine karar verildiği cihetle, eşyanın tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, edilmemiş ise müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince; hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi, hükümden müsadereye ilişkin bendinin çıkartılması ve yerine "Dava konusu sigaraların 15.11.2013 tarihli ara karar ile tasfiyesine hükmedildiği anlaşılmakla, sigaraların satış suretiyle tasfiye edilmiş olması halinde satış bedelinin hâzineye irat kaydına, tasfiye edilmemiş olması halinde ise dava konusu eşyanın 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine," bendinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.