Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/33385 K.2017/1697
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 22.08.2012 tarihli tasfiye kararının geçerliliğini görerek, tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına ya da tasfiye edilmemişse 5015 sayılı Yasa'nın Ek‑5‑1‑son maddesi uyarınca müsaderesine karar vererek, kararını 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle düzeltilip onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5015 sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Beraat, ele geçirilen benzinin Kaş Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.08.2012 tarih ve 2012/218 D.İş sayılı kararı ile tasfiyesine karar verildiğinden müsaderesine yer olmadığına
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Davaya konu akaryakıt hakkında 22.08.2012 günü tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, akaryakıt tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasa'nın Ek-5-1-son maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, dava konusu akaryakıtın müsaderesine ilişkin bendin hükümden çıkartılarak yerine "suça konu akaryakıtın tasfiye işlemi gerçekleşmiş ise tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına, gerçekleşmemiş ise 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1. maddesi yollamasıyla TCK.nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5015 sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Beraat, ele geçirilen benzinin Kaş Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.08.2012 tarih ve 2012/218 D.İş sayılı kararı ile tasfiyesine karar verildiğinden müsaderesine yer olmadığına
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Davaya konu akaryakıt hakkında 22.08.2012 günü tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, akaryakıt tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasa'nın Ek-5-1-son maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, dava konusu akaryakıtın müsaderesine ilişkin bendin hükümden çıkartılarak yerine "suça konu akaryakıtın tasfiye işlemi gerçekleşmiş ise tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına, gerçekleşmemiş ise 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1. maddesi yollamasıyla TCK.nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.