Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/23607 K.2014/2629
Özet: Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 31/10/2013 tarihli 2013/793, 2013/1051 sayıdaki kararı, sanığın beraatına karar verilen gerekçe ve mahkumiyetine karar verilen hüküm fıkrası arasındaki çelişkinin kanun yararına bozma talebi ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.12.2013 tarihli ihbarnamesiyle 24/02/2014 oybirliğiyle REDİ edilmiştir.
Bileti olmaksızın spor müsabakalarını izlemek amacıyla spor alanlarına girmek suçundan sanık ...'in, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli ve 2013/793 esas, 2013/1051 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.12.2013 gün ve 72740 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2013 gün ve KYB. 2013-387608 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Kararın gerekçe bölümünde "... unsurları itibarıyla suç oluşturmadığından CMK 223/2-b maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş olup..." şeklindeki ibareye rağmen hüküm fıkrasında sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Kararın gerekçe kısmı ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması kanun yararına bozma talebine konu edilmiş ise de, hükmün esasını teşkil eden kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Kararın gerekçe bölümünde "... unsurları itibarıyla suç oluşturmadığından CMK 223/2-b maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş olup..." şeklindeki ibareye rağmen hüküm fıkrasında sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Kararın gerekçe kısmı ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması kanun yararına bozma talebine konu edilmiş ise de, hükmün esasını teşkil eden kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.