Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/9785 K.2012/3202
Tefecilik yapmak suçundan sanık ...'ın, 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu'nun 17, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.000.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2002 tarihli ve 2000/736 esas, 2002/549 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün 18/03/2010 tarihli dilekçesi ile yaptığı talebinin kabulü ile adlî sicil arşiv kaydının silinmesine ilişkin aynı Mahkemenin 18/03/2010 tarihli ve 2000/736 esas, 2002/549 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/06/2010 gün ve 42632 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 22/07/2010 gün ve KYB. 2010/169907 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, cezanın yerine getirme tarihi olan 26/11/2005 tarihi itibarıyla geçmesi gereken 5 yıllık kanuni sürenin henüz tamamlanmaması sebebiyle 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2010 gün ve 2000/736 Esas, 2002/549 Karar sayılı kararının CMK'nun 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, cezanın yerine getirme tarihi olan 26/11/2005 tarihi itibarıyla geçmesi gereken 5 yıllık kanuni sürenin henüz tamamlanmaması sebebiyle 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2010 gün ve 2000/736 Esas, 2002/549 Karar sayılı kararının CMK'nun 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.