Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/2184 K.2012/425
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 3 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 17/02/2009 tarihli ve 2007/591 esas, 2009/106 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31.01.2010 gün ve 5509 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2010 gün ve KYB. 2010-30973 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24/09/2008 tarihli ve 2008/22700 esas, 2008/14606 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinde yer alan "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında öncelikle suçun sabit olması hâlinde ceza hükmü kurulması gerektiği nazara alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün ve 2008/9-7 esas ve 2008/56 sayılı kararı da gözetilerek, sanıklara atanmış bulunan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı hüküm verilmiş ise de sanıkların bu müdafiiden habarder olmaması karşısında gerekçeli kararın sanıklara usulüne uygun olarak tebliğ edilerek itiraz hakkı tanınmadığı ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24/09/2008 tarihli ve 2008/22700 esas, 2008/14606 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinde yer alan "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında öncelikle suçun sabit olması hâlinde ceza hükmü kurulması gerektiği nazara alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün ve 2008/9-7 esas ve 2008/56 sayılı kararı da gözetilerek, sanıklara atanmış bulunan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı hüküm verilmiş ise de sanıkların bu müdafiiden habarder olmaması karşısında gerekçeli kararın sanıklara usulüne uygun olarak tebliğ edilerek itiraz hakkı tanınmadığı ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.