Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2009/9377 K.2012/3218
Üçüncü kez alkollü araç kullanmak suçundan sanık ... hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca idari yaptırım kararı verilmesini müteakip, sürücü belgesinin geri alınması talebi üzerine, 26.02.2006 tarihinde alkollü araç kullandığı anlaşılan sanık hakkında daha önce de alkollü araç kullanmaktan dolayı cezalar uygulandığı, bunların sonuncusunda şubece 03.02.2005 ve 03.02.2007 tarihleri arasında 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alındığı, sürücü belgeleri geri alınmış kişilerin, hukuken ehliyetsiz kişi oldukları, bu itibarla bundan sonra araç kullansalar dahi yakalandıklarında ehliyetsiz araç kullanmak eyleminden dolayı işlem yapılması gerektiği, zaten ehliyetsiz olan kişinin ehliyetinin tekrar geri alınmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2006 tarihli ve 2006/107 karar sayılı isteminin konusuz kaldığından bahisle bu konuda mahkemece karar verilmesine yer olmadığına dair Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2006 tarihli ve 2006/230 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27.09.2007 gün ve 48997 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2007 gün ve KYB. 2007-219700 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın daha önce 01.08.2004 ve 03.02.2005 tarihlerinde alkollü araç kullandığı tesbit edilerek Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü tarafından sürücü belgesinin 01.08.2004 tarihinde 6 ay, 03.02.2005 tarihinde 2 yıl süre ile geri alındığı ve adı geçenin 26.02.2006 tarihinde, söz konusu 2 yıllık geri alınma süresi dolmadan 3. kez alkolü araç kullandığının anlaşılması karşısında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 114/2. maddesinde yer alan "Birkaç trafik suçunun bir arada işlenmesi halinde her suç için ayrı ceza uygulanır" hükmü uyarınca sanığın 3. kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı sürücü belgesinin 5 yıl süre ile geri alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sürücü belgesinin geri alınması talebi üzerine Eskişehir 2.Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğundan bahisle Dairemizin 25.03.2009 gün ve 2007/15399 Esas, 2009/4803 Karar sayılı ilamı ile itiraz dilekçesinin temyiz niteliğinde bulunması nedeniyle bu konuda tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2009 gün ve 2009/7-119 Esas, 2009/158 Karar; 2009/7-112 Esas, 2009/157 Karar sayılı kararları uyarınca; 3. kez alkollü araç kullanması nedeniyle sürücü belgesinin geri alınması veya alınmamasına ilişkin olarak verilen karar 5237 sayılı TCK. kapsamında güvenlik tedbirine ilişkin olarak verilmiş bir karar veya bu kapsamda 5271 sayılı CMK.nın 223.maddesi anlamında hüküm sayılamayacağından temyiz yasa yoluna değil itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan temyiz incelemesine yer olmadığına karar verilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2007 gün ve 2007/21970 sayılı kanun yararına bozma istemine yönelik yapılan incelemede;
Eskişehir 2.Sulh Ceza Mahkemesinin kararına karşı Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edildiği, yapılan itiraz üzerine Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesince 18.04.2006 gün ve 2006/313 Müt. sayılı kararın verildiği anlaşılmakla; anılan Ağır Ceza Mahkemesi kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdiri yönünden dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın daha önce 01.08.2004 ve 03.02.2005 tarihlerinde alkollü araç kullandığı tesbit edilerek Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü tarafından sürücü belgesinin 01.08.2004 tarihinde 6 ay, 03.02.2005 tarihinde 2 yıl süre ile geri alındığı ve adı geçenin 26.02.2006 tarihinde, söz konusu 2 yıllık geri alınma süresi dolmadan 3. kez alkolü araç kullandığının anlaşılması karşısında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 114/2. maddesinde yer alan "Birkaç trafik suçunun bir arada işlenmesi halinde her suç için ayrı ceza uygulanır" hükmü uyarınca sanığın 3. kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı sürücü belgesinin 5 yıl süre ile geri alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sürücü belgesinin geri alınması talebi üzerine Eskişehir 2.Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğundan bahisle Dairemizin 25.03.2009 gün ve 2007/15399 Esas, 2009/4803 Karar sayılı ilamı ile itiraz dilekçesinin temyiz niteliğinde bulunması nedeniyle bu konuda tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2009 gün ve 2009/7-119 Esas, 2009/158 Karar; 2009/7-112 Esas, 2009/157 Karar sayılı kararları uyarınca; 3. kez alkollü araç kullanması nedeniyle sürücü belgesinin geri alınması veya alınmamasına ilişkin olarak verilen karar 5237 sayılı TCK. kapsamında güvenlik tedbirine ilişkin olarak verilmiş bir karar veya bu kapsamda 5271 sayılı CMK.nın 223.maddesi anlamında hüküm sayılamayacağından temyiz yasa yoluna değil itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan temyiz incelemesine yer olmadığına karar verilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2007 gün ve 2007/21970 sayılı kanun yararına bozma istemine yönelik yapılan incelemede;
Eskişehir 2.Sulh Ceza Mahkemesinin kararına karşı Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edildiği, yapılan itiraz üzerine Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesince 18.04.2006 gün ve 2006/313 Müt. sayılı kararın verildiği anlaşılmakla; anılan Ağır Ceza Mahkemesi kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdiri yönünden dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.