Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/9630 K.2011/17522
2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in, 2313 sayılı Kanun'un 23/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52/2.maddeleri uyarınca 6.000 Yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Sultanbeyli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2007 tarihli ve 2005/612 esas, 2007/178 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13.05.2008 gün ve 27870 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2008 gün ve KYB. 2008-116109 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; sanığın eylemine uyan 2313 sayılı Kanun'un 23/4 maddesi ile birlikte uygulanan ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 62, 52/2 maddeleri karşısında, 765 sayılı Türk Ceza Kanun'un 59/2, 647 sayılı Cezaların İnfaza Hakkında kanun'un 4 ve 6.maddelerinin sanık lehine olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1.maddesinin 2.fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; sanığın eylemine uyan 2313 sayılı Kanun'un 23/4 maddesi ile birlikte uygulanan ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 62, 52/2 maddeleri karşısında, 765 sayılı Türk Ceza Kanun'un 59/2, 647 sayılı Cezaların İnfaza Hakkında kanun'un 4 ve 6.maddelerinin sanık lehine olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1.maddesinin 2.fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.