Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/1982 K.2011/16384
2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılıktan sanık ... Şerefin, anılan Kanun'un 23/4-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62.maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Terme Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2007 tarihli ve 2007/71-108 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.01.2008 gün ve 910 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2008 gün ve KYB.2008/014277 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/14. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yalnızca şikayete bağlı suçlar için uygulanabileceği gözeti1meden, resen takibi gereken suç için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı kanunla değişik 14.maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı kanunun geçici 1.maddesinin 2.fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/14. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yalnızca şikayete bağlı suçlar için uygulanabileceği gözeti1meden, resen takibi gereken suç için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı kanunla değişik 14.maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı kanunun geçici 1.maddesinin 2.fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.