Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/22 K.2017/173
Özet: Uyuşmazlık konusu, katılan bir işyerinden çelik kapı, kasa ve tabanca hırsızlığı suçundan sanığın beraatına ilişkin temyiz ve direnme davalarıdır; Mahkeme, 13.12.2012 tarihli Yargıtay kararını bozulmasına karar vererek sanığı yazılı biçimde beraat ettirmiş, ardından 09.10.2013 tarihli 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararı da aynı şekilde beraat yönünde olup direnme kararı yerinde görülmediğini belirlemiştir.
Katılan ...'a yönelik sanık ... hakkında hırsızlık suçundan beraatine ilişkin ... 27.Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 13.06.2007 gün, 2005/754 Esas ve 2007/508 Karar sayılı karar sanık ... ve savunmanı ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 13.12.2012 gün 2009/17736 - 2012/23727 sayılı kararı ile;
"Olay tarihinde katılana ait işyerinin çelik kapı ve kasasına zarar verilerek 1.500.-TL ve tabancanın çalındığı, sanık olaydan yaklaşık 2 ay sonra suça konu tabancayla birlikte yakalandığı, tabancayı sanığın ...’dan satın aldığını savunduğu, sanık ...’ın suçlamayı kabul etmediği, ayrıca suç tarihini de kapsayacak biçimde 14.09.2004 tarihinden beri cezaevinde olduğu ve sanık ...’in savunmasının doğrulanmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde beraatına karar verilmesi," gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma sonrası ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2013 gün 2013/692- 2013/1103 sayılı kararı ile;
“Sanık tüm aşamalarda üzerine atılı suçu inkar etmektedir.
Suçun işlendiği işyerinde sanığa ait parmak izi veya başka sübut delile rastlanmamıştır.
Tabancanın çalınma tarihinden yaklaşık 2 ay süre geçmiş olup, bu sürede tabancanın birden çok kez el değiştirmesi çok büyük olasılıktır.
Yargıtay bozma gerekçesinde belirtilen, sanığın savunmasının doğru olmaması, başka sübut delil bulunmadıkça suçu işlediğinin delili olamaz. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir.
Olayda, sanıkla hırsızlık suçu yönünden illiyet bağı ispatlanamadığından CMK 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.
Bu hükmün katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma (düşürülmesi) ortadan kaldırılması" istekli 08.09.2014 gün ve 2013/355603 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;
5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2016/152 Esas ve 2016/904 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Olay tarihinde katılana ait işyerinin çelik kapı ve kasasına zarar verilerek 1.500.-TL ve tabancanın çalındığı, sanığın olaydan yaklaşık 2 ay sonra suça konu tabancayla birlikte yakalandığı, tabancayı sanığın ...’dan satın aldığını savunduğu, sanık ...’ın suçlamayı kabul etmediği, ayrıca suç tarihini de kapsayacak biçimde 14.09.2004 tarihinden beri cezaevinde olduğu ve sanık ...’in savunmasının doğrulanmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde beraatına karar verildiği yönlü, Dairemizin 13.12.2012 gün 2009/17736 - 2012/23727 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2013 gün 2013/692 Esas ve 2013/1103 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,
CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
"Olay tarihinde katılana ait işyerinin çelik kapı ve kasasına zarar verilerek 1.500.-TL ve tabancanın çalındığı, sanık olaydan yaklaşık 2 ay sonra suça konu tabancayla birlikte yakalandığı, tabancayı sanığın ...’dan satın aldığını savunduğu, sanık ...’ın suçlamayı kabul etmediği, ayrıca suç tarihini de kapsayacak biçimde 14.09.2004 tarihinden beri cezaevinde olduğu ve sanık ...’in savunmasının doğrulanmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde beraatına karar verilmesi," gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma sonrası ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2013 gün 2013/692- 2013/1103 sayılı kararı ile;
“Sanık tüm aşamalarda üzerine atılı suçu inkar etmektedir.
Suçun işlendiği işyerinde sanığa ait parmak izi veya başka sübut delile rastlanmamıştır.
Tabancanın çalınma tarihinden yaklaşık 2 ay süre geçmiş olup, bu sürede tabancanın birden çok kez el değiştirmesi çok büyük olasılıktır.
Yargıtay bozma gerekçesinde belirtilen, sanığın savunmasının doğru olmaması, başka sübut delil bulunmadıkça suçu işlediğinin delili olamaz. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir.
Olayda, sanıkla hırsızlık suçu yönünden illiyet bağı ispatlanamadığından CMK 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.
Bu hükmün katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma (düşürülmesi) ortadan kaldırılması" istekli 08.09.2014 gün ve 2013/355603 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;
5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2016/152 Esas ve 2016/904 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Olay tarihinde katılana ait işyerinin çelik kapı ve kasasına zarar verilerek 1.500.-TL ve tabancanın çalındığı, sanığın olaydan yaklaşık 2 ay sonra suça konu tabancayla birlikte yakalandığı, tabancayı sanığın ...’dan satın aldığını savunduğu, sanık ...’ın suçlamayı kabul etmediği, ayrıca suç tarihini de kapsayacak biçimde 14.09.2004 tarihinden beri cezaevinde olduğu ve sanık ...’in savunmasının doğrulanmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde beraatına karar verildiği yönlü, Dairemizin 13.12.2012 gün 2009/17736 - 2012/23727 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2013 gün 2013/692 Esas ve 2013/1103 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,
CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.