Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/252 K.2014/7058
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını ihlal
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
5237 sayılı TCK’nun 151, 62/1, 52/2.maddeleri gereğince verilen 2.000 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’in temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,
Yaz saati uygulamasına göre, güneşin 05.35'de doğduğu ve eylemin 04.00 sıralarında gerçekleştiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nun 143/1. ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı Yasanın 116/4.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:
5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde düzenlenen suç için hapis veya adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldü, mahkemece temel cezayı hapis cezası olarak tercihi ile kabul etmiştir.
TCK'nın 50/2. maddesindeki düzenleme uyarınca “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez.” amir hükmü dikkate alındığında sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesi için temel ceza hapis ve adli para cezası olarak terditli düzenlenmiştir. Mahkeme temel cezayı belirlemede hapsi tercih ettiğinde anılan yasa normuna göre bunu adli para cezasına çevirmesinin olanaklı olmadığı, halde yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını ihlal
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
5237 sayılı TCK’nun 151, 62/1, 52/2.maddeleri gereğince verilen 2.000 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’in temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,
Yaz saati uygulamasına göre, güneşin 05.35'de doğduğu ve eylemin 04.00 sıralarında gerçekleştiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nun 143/1. ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı Yasanın 116/4.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:
5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde düzenlenen suç için hapis veya adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldü, mahkemece temel cezayı hapis cezası olarak tercihi ile kabul etmiştir.
TCK'nın 50/2. maddesindeki düzenleme uyarınca “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez.” amir hükmü dikkate alındığında sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesi için temel ceza hapis ve adli para cezası olarak terditli düzenlenmiştir. Mahkeme temel cezayı belirlemede hapsi tercih ettiğinde anılan yasa normuna göre bunu adli para cezasına çevirmesinin olanaklı olmadığı, halde yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.