Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/11545 K.2012/21563
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların yakınanı hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarını işleyerek 7.000 TL’yi zorla çektirmeleriyle ilgiliydi; mahkeme, bu eylemlerin 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddelerine uygun olarak ceza gerektirdiğini kabul etti. Mahkeme, sanıkların mahkumiyet kararını bozarak yeni bir hüküm vermeye karar verdi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikten sonra soruşturmaya başlanmadan önce yakınanın şahsına zarar vermeden, kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakmaları nedeniyle; koşulları oluştuğu halde 5237 Sayılı TCK’nın 110. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen Muhlis ve hakkında tefrik kararı verilen Fuat isimli şahıslarla birlikte yakınanın başına silah dayayıp ıssız bir yere götürdükleri ölümle tehdit ederek yakınanı bankaya götürüp zorla 7.000 TL. parayı hesabından çektirerek yağmaladıkları olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 499/1-2 cümlesindeki maddelerinde tanımlanan yağma; 5237 sayılı TCK'nun 149/1, a-c maddesinde düzenlenen yağma ve aynı Yasanın 109/2, 109/3-a, b, 110. maddesinde öngörülen kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma suçlarını oluşturduğu, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikten sonra soruşturmaya başlanmadan önce yakınanın şahsına zarar vermeden, kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakmaları nedeniyle; koşulları oluştuğu halde 5237 Sayılı TCK’nın 110. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen Muhlis ve hakkında tefrik kararı verilen Fuat isimli şahıslarla birlikte yakınanın başına silah dayayıp ıssız bir yere götürdükleri ölümle tehdit ederek yakınanı bankaya götürüp zorla 7.000 TL. parayı hesabından çektirerek yağmaladıkları olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 499/1-2 cümlesindeki maddelerinde tanımlanan yağma; 5237 sayılı TCK'nun 149/1, a-c maddesinde düzenlenen yağma ve aynı Yasanın 109/2, 109/3-a, b, 110. maddesinde öngörülen kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma suçlarını oluşturduğu, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.