Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/902 K.2013/23252
Özet: Uyuşmazlık, Asliye Ceza Mahkemesi’nin hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından sanıklar hakkında verdiği mahkumiyet kararıyla ilgili temyiz başvurusuydur; Mahkeme, yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ve denetimli serbestlik süresinin belirlenmesinde usul hataları bulduğundan kararın bozulmasını ve yeniden düzenlenmesini hükmederek mahkumiyetin iptalini onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun, birden çok kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması ve sanık ...'nun suça doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, suça karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanık ...'nun mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 2 yıl olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “iki yıl süreyle” yazan kısım ile yargılama giderilerine ilişkin bölümün çıkarılması, yargılama giderlerinin yerine “Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
1-Suçun bina dahilinde işlendiği kabul edildiği halde, hüküm bölümünde temel uygulama maddesinin "142/2-b "olarak yazılması,
2-Yakınanların herhangi bir müracaatı olmadan önleyici hizmet devriyesi yapan polis tarafından şüphe üzerine durdurulduklarından sanık ...'ın yanlarındaki el arabasından ele geçirilen suça konu eşyaları çaldıkları yeri söyleyerek yakınana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanık ...'nun suça doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun, birden çok kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması ve sanık ...'nun suça doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, suça karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanık ...'nun mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 2 yıl olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “iki yıl süreyle” yazan kısım ile yargılama giderilerine ilişkin bölümün çıkarılması, yargılama giderlerinin yerine “Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
1-Suçun bina dahilinde işlendiği kabul edildiği halde, hüküm bölümünde temel uygulama maddesinin "142/2-b "olarak yazılması,
2-Yakınanların herhangi bir müracaatı olmadan önleyici hizmet devriyesi yapan polis tarafından şüphe üzerine durdurulduklarından sanık ...'ın yanlarındaki el arabasından ele geçirilen suça konu eşyaları çaldıkları yeri söyleyerek yakınana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanık ...'nun suça doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.