Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/2515 K.2011/8610
Özet: (1) Sanıkların el ve işbirliği içinde konutuna girerek hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işlemiş olmaları; (2) Mahkeme, sanıkların ayrı ayrı yargılama gideri sorumluluğunu kabul ederek “müştereken ve müteselsilen tahsil” kararını bozdurarak, yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına hükmederek mahkumiyet kararı onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER: Sanık ... ... savunmanı, sanık ...
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların el ve işbirliği içinde birlikte, katılan ...’nın konutuna girerek hırsızlık suçunu işledikleri kabul edildiği halde; geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, sanık ...’in kararı temyiz etmeyen sanık ... ile birlikte katılan Elif Kaya’nın konutuna hırsızlık amacıyla girmek için levye ile konutun demir kapısını açmaya çalıştıkları, açamayınca evin küçük pencere camını kırdıkları, oradan geçmekte olan tanık ...’ın bağırması üzerine eylemlerini tamamlamadan uzaklaştıkları, bu bağlamda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK 142/1-b maddesine uyduğu halde, aynı yasanın 141/1. maddesi uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müştereken ve müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER: Sanık ... ... savunmanı, sanık ...
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların el ve işbirliği içinde birlikte, katılan ...’nın konutuna girerek hırsızlık suçunu işledikleri kabul edildiği halde; geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, sanık ...’in kararı temyiz etmeyen sanık ... ile birlikte katılan Elif Kaya’nın konutuna hırsızlık amacıyla girmek için levye ile konutun demir kapısını açmaya çalıştıkları, açamayınca evin küçük pencere camını kırdıkları, oradan geçmekte olan tanık ...’ın bağırması üzerine eylemlerini tamamlamadan uzaklaştıkları, bu bağlamda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK 142/1-b maddesine uyduğu halde, aynı yasanın 141/1. maddesi uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müştereken ve müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.