Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/10114 K.2013/25151
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların tarlada saman yapma işlemi sırasında yanlış tarlaya girdiği iddiası ve bu nedenle hırsızlık suçunun işlendiğine dair delillerle ilgilidir; mahkeme, delilleri değerlendirerek bazı savunmaların geçerli olduğunu kabul etmiştir. Mahkeme kararı, sanıkların kısmen beraat edilmesini (bir kısmında suçtan uzlaştırma) ve kısmen mahkumiyet kararını içermektedir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Kısmen beraat, Kısmen mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Oluş ve dosya içeriğine göre, babası olan sanık ... ile aynı savunmayı yapan sanık ...'ün özetle; “Babası ...'ün, ... isimli şahsın tarlasında bulunan sapları saman yapmak üzere anlaştığını bu şahsın tarlasını tarif ettiğini, ... isimli şahsın tarlasında çalışmaya başladığını, 25-30 dekarlık bir alanın sapını saman yaptıktan sonra hala büyük bir alanın kaldığını fark edince tarlanın ...'a ait olmayacağı düşüncesi ile babasını aradığını, babasının gelerek yanlış tarlaya girdiğini söylediğini, saman yapmayı bıraktığını, ancak o ana kadar yapılan samanları götürdüğünü” beyan etmesi; dinlenen tanıkların “O yörede oturan ve çiftçilikle uğraşan sanığın tarlaları karıştırma ihtimalinin olmadığını, her iki sanığın tarlanın ...'a ait olduğunu bildiklerini zannettiklerini” belirtmeleri; ...'ın, “O mevki de tarlası olmadığını ve sanıklar ile saman alış verişi yapmadığını” söylemesi üzerine bu kez sanıkların, “... isimli şahsın tarlası olduğunu zannettiklerine” ilişkin ortak anlatımları karşısında, sanık ... hakkında da yazılı suçtan hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, beraat kararı verilmesi,
2-Soruşturma aşamasındaki bilirkişi ücretinin yargılama giderine dahil edilmeyerek 5271 sayılı TCK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,
3-Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Kısmen beraat, Kısmen mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Oluş ve dosya içeriğine göre, babası olan sanık ... ile aynı savunmayı yapan sanık ...'ün özetle; “Babası ...'ün, ... isimli şahsın tarlasında bulunan sapları saman yapmak üzere anlaştığını bu şahsın tarlasını tarif ettiğini, ... isimli şahsın tarlasında çalışmaya başladığını, 25-30 dekarlık bir alanın sapını saman yaptıktan sonra hala büyük bir alanın kaldığını fark edince tarlanın ...'a ait olmayacağı düşüncesi ile babasını aradığını, babasının gelerek yanlış tarlaya girdiğini söylediğini, saman yapmayı bıraktığını, ancak o ana kadar yapılan samanları götürdüğünü” beyan etmesi; dinlenen tanıkların “O yörede oturan ve çiftçilikle uğraşan sanığın tarlaları karıştırma ihtimalinin olmadığını, her iki sanığın tarlanın ...'a ait olduğunu bildiklerini zannettiklerini” belirtmeleri; ...'ın, “O mevki de tarlası olmadığını ve sanıklar ile saman alış verişi yapmadığını” söylemesi üzerine bu kez sanıkların, “... isimli şahsın tarlası olduğunu zannettiklerine” ilişkin ortak anlatımları karşısında, sanık ... hakkında da yazılı suçtan hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, beraat kararı verilmesi,
2-Soruşturma aşamasındaki bilirkişi ücretinin yargılama giderine dahil edilmeyerek 5271 sayılı TCK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,
3-Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.