Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/4532 K.2012/8650
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarıyla ilgili mahkeme kararıdır; Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek kararın bozulmasına ve yeni bir yargılamaya yönlendirilmesine hükmedmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 21.12.2009 günlü görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Kasten yaralama suçu için yapılan incelemede:
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yakınanın evinin kapısının zorlanarak açıldığı, bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aletin anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1-b. fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin 2-d. fıkra ve bendi ile uygulama yapılması,
2- Konut dokunulmazlığını bozmak suçuna, sanıkla birlikte el ve işbirliği içinde iştirak eden birden fazla failin bulunduğu anlaşılıp kabul edildiğine göre, sanık hakkında bu suç için yapılan uygulamada, 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Konut dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” hükmünün değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 21.12.2009 günlü görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Kasten yaralama suçu için yapılan incelemede:
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yakınanın evinin kapısının zorlanarak açıldığı, bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aletin anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1-b. fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin 2-d. fıkra ve bendi ile uygulama yapılması,
2- Konut dokunulmazlığını bozmak suçuna, sanıkla birlikte el ve işbirliği içinde iştirak eden birden fazla failin bulunduğu anlaşılıp kabul edildiğine göre, sanık hakkında bu suç için yapılan uygulamada, 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Konut dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” hükmünün değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.