Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/367 K.2010/4976
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 09.10.2001’de camı kırarak işyerine girip hırsızlık işlemi yapması ve bu eylemin 5237 sayılı TCY’nın uygulanmasından sonra yeniden hüküm kurulup ek kararın bozulmasına ilişkin temyiz başvurusudur. Mahkeme, ek kararda belirtilen hataları dikkate alarak, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle ek kararı bozmuş ve sanığın hapis cezasının değişmediğini onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.
Somut olayın incelenmesine gelince:
Sanık ...'ın, 09.10.2001 günü, saat 23:00 sıralarında, camını kırarak girdiği yakınanın işyerinden suça konu malları çaldığı sabit görülerek Denizli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 02.10.2002 gün ve 118-498 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 492/1, 55/3, 59/2, 81/2. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 11 gün hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmışsa da;
1. 5237 sayılı Yasaya göre, eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve 143/1.maddesine göre artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,
3. Ek karar gerekçesinde, hükümlü yararına yasa belirlenirken 5237 sayılı TCY'nda 143/1. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği halde, 1/2 oranında artırım yapılması,
4. Ek karar başlığına suç tarihinin yanlış yazılması,
5. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca uzlaşma işlemleri yapılmadan ek karar verilmesi,
6. Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 55/3, 59/2, 81/2.maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 31/3, 62/1, 116/2-4, 31/3, 50/1-a, 151/1, 31/3.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında sanık yararına yasanın uygulamaya göre belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı ve bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.
Somut olayın incelenmesine gelince:
Sanık ...'ın, 09.10.2001 günü, saat 23:00 sıralarında, camını kırarak girdiği yakınanın işyerinden suça konu malları çaldığı sabit görülerek Denizli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 02.10.2002 gün ve 118-498 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 492/1, 55/3, 59/2, 81/2. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 11 gün hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmışsa da;
1. 5237 sayılı Yasaya göre, eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve 143/1.maddesine göre artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,
3. Ek karar gerekçesinde, hükümlü yararına yasa belirlenirken 5237 sayılı TCY'nda 143/1. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği halde, 1/2 oranında artırım yapılması,
4. Ek karar başlığına suç tarihinin yanlış yazılması,
5. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca uzlaşma işlemleri yapılmadan ek karar verilmesi,
6. Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 55/3, 59/2, 81/2.maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 31/3, 62/1, 116/2-4, 31/3, 50/1-a, 151/1, 31/3.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında sanık yararına yasanın uygulamaya göre belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı ve bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.