Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/3370 K.2012/2658
Özet: Uyuşmazlık, mahkemece sanığa savunma atanmadan ve savunmanın sanığa ulaştırılmadan hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesiyle ilgiliydi; Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek kararın bozulmasına ve zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine hükmetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kararın sanıklardan ...'in yokluğunda savunmanı Av....'in huzurunda verildiği ancak savunmanın sanığa ulaşılamaması sebebi ile istemi olmaksızın mahkemece resen atandığı, sanığın sorgusunun ise 15/06/2006 tarihli oturumda savunman olmaksızın yapıldığı, sanığın kendisine savunman atandığından haberdar edilmediği, mahkemece resen atanan savunman ile sanık ...'in birlikte herhangi bir oturuma katılmadığı, bu sebeple sanık tarafından benimsendiği anlaşılamayan savunman huzurunda verilen kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gibi kararda kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediğinden sanıklardan ...'in temyiz isteminin bu nedenle süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili, 765 sayılı TCY’nın 492/1-son, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 66/1-e, 66/4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;
Sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 491/3- son. maddesine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 26.04.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kararın sanıklardan ...'in yokluğunda savunmanı Av....'in huzurunda verildiği ancak savunmanın sanığa ulaşılamaması sebebi ile istemi olmaksızın mahkemece resen atandığı, sanığın sorgusunun ise 15/06/2006 tarihli oturumda savunman olmaksızın yapıldığı, sanığın kendisine savunman atandığından haberdar edilmediği, mahkemece resen atanan savunman ile sanık ...'in birlikte herhangi bir oturuma katılmadığı, bu sebeple sanık tarafından benimsendiği anlaşılamayan savunman huzurunda verilen kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gibi kararda kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediğinden sanıklardan ...'in temyiz isteminin bu nedenle süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili, 765 sayılı TCY’nın 492/1-son, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 66/1-e, 66/4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;
Sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 491/3- son. maddesine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 26.04.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.