Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/5185 K.2011/6598
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın yağma suçunu işlerken cam parçası kullanarak mağdurun bacağını yarattığı ve bu olayın 5237 sayılı TCK’nın 149/1‑a.maddesiyle değerlendirilip 148/1.maddesiyle hüküm konulmasıyla ilgili; (2) Mahkeme, sanığın yağma suçundan hapis cezası ile mahkumiyetine karar vererek, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin ilgili bentlerini ekleyip hükmü düzeltmiş ve onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın yağma suçunu işlerken mağduru yaralamak için kullandığı cismin mahkemece “cam parçası” olarak kabul edildiği, mağdurun anlatımına, dosyada mevcut fotoğrafa ve doktor raporuna göre mağdurun bacağında bu cisim ile kesi oluşturulduğu dikkate alındığında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.02.2008 gün ve 2008/3-25 esas, 2008/22 sayılı kararı ışığında, suçta kullanılan cam parçasının yapısı itibariyle fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olduğu ve bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a.maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasanın 148/1.maddesi ile hüküm kurulması; 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda önce mağdurdan para isteyip sonra üzerinde bulunan paranın tamamınını yağmalayan sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde 150/2. Maddesine düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek cezadan indirim yapılması,karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık
tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin ( c ) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve anılan Yasa madde ve fıkrasının ilgili bendinin (c) bendi yerine (e) bendi olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın yağma suçunu işlerken mağduru yaralamak için kullandığı cismin mahkemece “cam parçası” olarak kabul edildiği, mağdurun anlatımına, dosyada mevcut fotoğrafa ve doktor raporuna göre mağdurun bacağında bu cisim ile kesi oluşturulduğu dikkate alındığında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.02.2008 gün ve 2008/3-25 esas, 2008/22 sayılı kararı ışığında, suçta kullanılan cam parçasının yapısı itibariyle fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olduğu ve bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a.maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasanın 148/1.maddesi ile hüküm kurulması; 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda önce mağdurdan para isteyip sonra üzerinde bulunan paranın tamamınını yağmalayan sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde 150/2. Maddesine düzenleniş amacının dışında yorum getirilerek cezadan indirim yapılması,karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık
tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin ( c ) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve anılan Yasa madde ve fıkrasının ilgili bendinin (c) bendi yerine (e) bendi olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.