Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/19538 K.2012/5259
Özet: (1) Sanık, yakınanlara yönelik otomobillerin koltuklarını bıçakla kesip süngerle yakarak hem hırsızlık hem de yakıcı madde kullanarak motorlu taşıt araçlarına zarar verme suçlarını işledi; bu suçların 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri kapsamında ayrı ayrı değerlendirilmesi ve cezaların karşılaştırılması gerektiği belirlendi. (2) Mahkeme, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını ve temyiz itirazlarının yerinde olmadığını tespit ederek, hükmün bozulmasına ve sanığın 5320 sayılı Yasa uyarınca 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi kapsamında belirlenen cezanın süresinin korunması
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın yakınanlara yönelik otomobillerin bıçakla koltuklarını keserek süngerlerini çakmakla tutuşturup yakarak mala zarar verme suçunu işlediği, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 516/7. maddesinde düzenlenen yakıcı madde kullanılarak motorlu taşıt araçlarına zarar vermek suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, yakınan ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçu yönünden 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522 (pek fahiş), 523, 81/2-3; mala zarar verme suçu yönünden, 516/7, 522, 81/1-3 maddelerinde yer alan suçlar ile, hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 168/1; mala zarar verme suçu yönünden ise 152/2-a maddelerine düzenlenen suçlar ile, yakınan ...'a yönelik hırsızlığa teşebbüs suçu için 765 sayılı TCK.nun 493/l-son, 61, 522 (pek fahiş), 523, 81/2-3; mala zarar verme suçundan 516/7, 522, 81/1-3 maddelerinde yer alan suçlar ile, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 35, 143, 168/1 ve aynı yasanın 152/2-a maddelerine düzenlenen yakarak mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak 765 sayılı TCK. ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3-Kabule göre de:
Hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde, 765 Sayılı TCK.nın 81. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisi olduğunun infazda tereddüte yol açmayacak ve denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın yakınanlara yönelik otomobillerin bıçakla koltuklarını keserek süngerlerini çakmakla tutuşturup yakarak mala zarar verme suçunu işlediği, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 516/7. maddesinde düzenlenen yakıcı madde kullanılarak motorlu taşıt araçlarına zarar vermek suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, yakınan ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçu yönünden 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522 (pek fahiş), 523, 81/2-3; mala zarar verme suçu yönünden, 516/7, 522, 81/1-3 maddelerinde yer alan suçlar ile, hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 168/1; mala zarar verme suçu yönünden ise 152/2-a maddelerine düzenlenen suçlar ile, yakınan ...'a yönelik hırsızlığa teşebbüs suçu için 765 sayılı TCK.nun 493/l-son, 61, 522 (pek fahiş), 523, 81/2-3; mala zarar verme suçundan 516/7, 522, 81/1-3 maddelerinde yer alan suçlar ile, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 35, 143, 168/1 ve aynı yasanın 152/2-a maddelerine düzenlenen yakarak mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak 765 sayılı TCK. ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3-Kabule göre de:
Hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde, 765 Sayılı TCK.nın 81. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisi olduğunun infazda tereddüte yol açmayacak ve denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.