Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/17538 K.2012/4226
Özet: (1) Sanığın, bir işyerinde asma kilitleri kırılarak demir kapıyı zorlayarak 3 araba ve yedek parça çalmasıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm giymesi; (2) Mahkeme, sanığın hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını kabul ederek mahkumiyet kararı vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; olay günü tam olarak belirlenemeyen bir saatte renault yetkili servisi olan yakınanın işyeri asma kilitleri kırılarak demir kapının zorlanıp açıldığı ve işyerinden müşterilere ait 3 adet araba ile yedek parçaların sanık tarafından çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan, 765 sayılı yasa 493/1, 522/1 (pek fahiş) ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1maddesine uyan mala zarar vermek ve 116/2. maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını da oluşturduğu, öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar vermek ve işyeri dokunulmazlığını ihlal ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, sanık yararına olan yasanın yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Suçun 5237 sayılı Yasanın 6/e. maddesi kapsamında geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu hükmün gerekçesinde açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK.nun 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması,
3-Sanık savunmanının, son oturumda lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCY’nın 62/1. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
4-TCK 53. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; olay günü tam olarak belirlenemeyen bir saatte renault yetkili servisi olan yakınanın işyeri asma kilitleri kırılarak demir kapının zorlanıp açıldığı ve işyerinden müşterilere ait 3 adet araba ile yedek parçaların sanık tarafından çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan, 765 sayılı yasa 493/1, 522/1 (pek fahiş) ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1maddesine uyan mala zarar vermek ve 116/2. maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını da oluşturduğu, öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar vermek ve işyeri dokunulmazlığını ihlal ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, sanık yararına olan yasanın yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Suçun 5237 sayılı Yasanın 6/e. maddesi kapsamında geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu hükmün gerekçesinde açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK.nun 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması,
3-Sanık savunmanının, son oturumda lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCY’nın 62/1. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
4-TCK 53. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.