Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/13500 K.2011/44404
Özet: Uyuşmazlık konusu, 5237 sayılı Kanun kapsamında hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme eylemlerinin ceza ölçüsünün belirlenmesiyle ilgili temyiz talepleridir. Mahkeme, 5237 sayılı Kanun uygulamasının reddine karar vererek, temyiz isteklerini kabul edip önceki kararları kaldırarak yeni bir hüküm kurmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: 5237 sayılı kanunun uygulanması talebinin reddine
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114/113; 01.05.2007 gün ve 93/104; 20.02.2007 gün ve 46/39; 23.12.2008 gün ve 258/240 sayılı ve benzer kararlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; Hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunludur. 01.07.2005 tarihli ek kararda temyiz yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmemesi, 02.06.2006 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin kararda ise sadece “kanun yolları açık ” olarak verildiğinin belirtilmesi nedeniyle, hükümlünün temyiz istekleri yasal sürede kabul edilerek, 02.06.2006 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin karar kaldırılarak 01.07.2005 tarihli ek karara yönelen incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 02.03.2002 günü kuşkulu olarak yakalanan sanığın, yakınana ait konuta, yüklenen suçtan beraat eden sanık ... 'in girdiğini kendisinin gözcü olduğunu, evden beze sarılı kamera ve müzik setini çalan diğer sanığın, suça konu malları ... Telekom'a sattığını söyleyerek yerini gösterdiği, ancak bu iş yerinin kapalı olduğu, kolluk tarafından bu iş yerine gidilmesi üzerine, iş yeri sahibi ...'ın kolluğa bazı malları satın aldığını açıklayıp, video kamerayı teslim ettiği, kolluğun yakınanla görüştüğü, yakınanın gelip alacağını söylediği ancak almadığı, bu nedenle adli emanete alındığı, 26.12.2002 tarihli kararla kameranın ...'a iadesine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, yakınandan dosyada özellikleri yazılı kameranın kendisine ait olup olmadığı sorulup, ona aitse 5237 sayılı TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168. maddesinin değerlendirilmemesi,
3. Sanığın eylemine uygulanan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 65/3, 522/1, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, koşulları varsa 168, 62, 116/1, 119/1-c, 62, 151/1, 62 ve konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında 5271 sayılı CMK'nun 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları ve uzlaşma hükümleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına yasanın uygulamaya göre belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: 5237 sayılı kanunun uygulanması talebinin reddine
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114/113; 01.05.2007 gün ve 93/104; 20.02.2007 gün ve 46/39; 23.12.2008 gün ve 258/240 sayılı ve benzer kararlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; Hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunludur. 01.07.2005 tarihli ek kararda temyiz yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmemesi, 02.06.2006 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin kararda ise sadece “kanun yolları açık ” olarak verildiğinin belirtilmesi nedeniyle, hükümlünün temyiz istekleri yasal sürede kabul edilerek, 02.06.2006 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin karar kaldırılarak 01.07.2005 tarihli ek karara yönelen incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. 02.03.2002 günü kuşkulu olarak yakalanan sanığın, yakınana ait konuta, yüklenen suçtan beraat eden sanık ... 'in girdiğini kendisinin gözcü olduğunu, evden beze sarılı kamera ve müzik setini çalan diğer sanığın, suça konu malları ... Telekom'a sattığını söyleyerek yerini gösterdiği, ancak bu iş yerinin kapalı olduğu, kolluk tarafından bu iş yerine gidilmesi üzerine, iş yeri sahibi ...'ın kolluğa bazı malları satın aldığını açıklayıp, video kamerayı teslim ettiği, kolluğun yakınanla görüştüğü, yakınanın gelip alacağını söylediği ancak almadığı, bu nedenle adli emanete alındığı, 26.12.2002 tarihli kararla kameranın ...'a iadesine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, yakınandan dosyada özellikleri yazılı kameranın kendisine ait olup olmadığı sorulup, ona aitse 5237 sayılı TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168. maddesinin değerlendirilmemesi,
3. Sanığın eylemine uygulanan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 65/3, 522/1, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, koşulları varsa 168, 62, 116/1, 119/1-c, 62, 151/1, 62 ve konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında 5271 sayılı CMK'nun 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları ve uzlaşma hükümleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına yasanın uygulamaya göre belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.