Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/7643 K.2024/10941
Özet: Uyuşmazlık, sanığın ilk derece mahkemesinde görevi kötüye kullanma suçundan beraat edilmesi ve bu kararın Adana Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahkumiyetle değiştirilmesi üzerine temyiz edilmesidir. Mahkeme, sanığın temyiz isteğini yerinde görüp, ilk derece kararı bozarak yetkili yargı merciye göndermeyi kararlaştırmıştır.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/80 Esas, 2022/1418 Karar
SUÇ: Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: İlk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2018/112 Esas, 2020/284 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmolunmuştur.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2021/80 Esas, 2022/1418 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, aldığı ücret ile ilgili avukatlık hizmeti verdiğine, kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararının bozulması lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Suç tarihinin infaz erteleme talebinin yapılabileceği son gün olan 05.12.2017 yerine, gerekçeli karar başlığında 2014 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında sadece bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine anılan kanun ve maddenin birinci fıkrasındaki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmaya hükmolunması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi gereğince Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.11.2024 tarihinde karar verildi.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/80 Esas, 2022/1418 Karar
SUÇ: Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: İlk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2018/112 Esas, 2020/284 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmolunmuştur.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2021/80 Esas, 2022/1418 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, aldığı ücret ile ilgili avukatlık hizmeti verdiğine, kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararının bozulması lüzumuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Suç tarihinin infaz erteleme talebinin yapılabileceği son gün olan 05.12.2017 yerine, gerekçeli karar başlığında 2014 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında sadece bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine anılan kanun ve maddenin birinci fıkrasındaki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmaya hükmolunması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi gereğince Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.