Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2017/1280 K.2017/3782
Özet: Yargıtay, 5. Ceza Dairesi 2017/1280 E., 2017/3782 K. kararında sanık üzerindeki tefecilik suçunu, 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesi hükümleriyle, 2006 suç tarihine ilişkin zamanaşımının hâlâ devam ettiğini ve mahkemeye dair İcra‑İnfaz aşamasındaki ilgili Anayasa Mahkemesi kararının uygulanabilirliğini inceleyerek, temyiz itirazlarını reddetmiş, sanık için mahkumiyet kararını onaylamış, aynı zamanda beraat kararını da usulüne uygun bulmuş ve 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Beraat, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'in üzerine atılı tefecilik suçunu sanık ... ile iştirak halinde işlediğinin iddia edilmesi karşısında, tefecilik suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, 2006 suç tarihi ile zamanaşımını kesen son işlemin ...'nın 26/12/2013 tarihli mahkumiyet kararı olduğu gözetildiğinde, bu sürelerin henüz dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamede ... yönünden zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünde TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak da Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle kurulan mahkumiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Beraat, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'in üzerine atılı tefecilik suçunu sanık ... ile iştirak halinde işlediğinin iddia edilmesi karşısında, tefecilik suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, 2006 suç tarihi ile zamanaşımını kesen son işlemin ...'nın 26/12/2013 tarihli mahkumiyet kararı olduğu gözetildiğinde, bu sürelerin henüz dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamede ... yönünden zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünde TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak da Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle kurulan mahkumiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.