Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/10037 K.2017/5289
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi tadbir işinde madde 241 şerhinde belirtilen tefecilik suçu kabul etmedi, sanığı beraat etti; ancak Mahkeme, 5320 sayılı Kanun ve CMUK 321. maddesine dayanarak bu beraat kararını temyiz başvurusu nedeniyle bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; yapılan kolluk araştırması ile vergi incelemesinde sanığın tefecilik yaptığının tespit edilmesi, yine yargılama sırasında bilgisine başvurulan tanık ...'ın beyanında, ...'ın ödünç almış olduğu miktardan daha fazlasının sanığa geri ödendiğini ifade etmesi, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, maddi gerçeğin açığa çıkarılması amacıyla ilgili icra dosyalarının getirtilerek incelenmesi, sanığın alacaklısı olduğu diğer icra dosyalarının da araştırılarak varsa borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; yapılan kolluk araştırması ile vergi incelemesinde sanığın tefecilik yaptığının tespit edilmesi, yine yargılama sırasında bilgisine başvurulan tanık ...'ın beyanında, ...'ın ödünç almış olduğu miktardan daha fazlasının sanığa geri ödendiğini ifade etmesi, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, maddi gerçeğin açığa çıkarılması amacıyla ilgili icra dosyalarının getirtilerek incelenmesi, sanığın alacaklısı olduğu diğer icra dosyalarının da araştırılarak varsa borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.