Yargıtay5. Ceza DairesiCeza HukukuAile Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8124 K.2014/11202
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, sanığın görevini yaptırmamak için direnme suçlamasıyla ilgili olarak verilen cezanın hukuka uygunluğunun ve infaz rejiminin değerlendirilmesi; (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını yerinde görerek, mevcut kararın kanuna aykırı olduğunu kabul etti ve 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle kararı bozdu.
Tebliğname No: 4 - 2011/196113
MAHKEMESİ: İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 03/03/2011
NUMARASI: 2010/442 Esas, 2011/65 Karar SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Temel cezanın belirlenmesinde, TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın, hak ve nesafete uygun bir şekilde, alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, "TCK'nın 265/1. maddesi gereğince amacı, kişiliği ve sosyal durumu" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini, Sanığın kimliği kullanılarak sahte olarak üretilen faturalı telefon hattının borcunun kendisine ait olmadığını ve bu borç sebebiyle yapılmak istenen hacze engel olmaya çalıştığı şeklindeki savunması araştırılıp bu husus üzerinde durularak TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması, Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunması nedeniyle TCK'nın 58/6-7. maddelerine göre verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 03/03/2011
NUMARASI: 2010/442 Esas, 2011/65 Karar SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Temel cezanın belirlenmesinde, TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın, hak ve nesafete uygun bir şekilde, alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, "TCK'nın 265/1. maddesi gereğince amacı, kişiliği ve sosyal durumu" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini, Sanığın kimliği kullanılarak sahte olarak üretilen faturalı telefon hattının borcunun kendisine ait olmadığını ve bu borç sebebiyle yapılmak istenen hacze engel olmaya çalıştığı şeklindeki savunması araştırılıp bu husus üzerinde durularak TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması, Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunması nedeniyle TCK'nın 58/6-7. maddelerine göre verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.