Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/8944 K.2013/6881
Özet: Uyuşmazlık konusu, orman muhafaza memuru sanıkların rüşvet almak ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından hüküm getirilmesidir. Mahkeme, rüşvet alma kararının açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip, resmi evrakta sahtecilik suçundan mahkümiyet kararı vermiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Rüşvet almak, resmi evrakta sahtecilik
HÜKÜM: Mahkümiyet (resmi evrakta sahtecilik), hükmün açıklanmasının geri bırakılması (rüşvet almak)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar hakkında rüşvet almak suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilmesi mümkün görüldüğünden, sanıklar hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Orman muhafaza memuru olan sanıklar ..., ... ve ...'nın hakkında rüşvet vermek suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...'ı ormanda ağaç kesip odun yaparken suçüstü yakaladıkları, 1.000.000.000 TL vermesi halinde suç zabıt varakasını faili meçhul olarak düzenleyeceklerini söyledikleri, ...'ın önerilen miktarı fazla bulduğu, ancak tarafların daha sonra 500.000.000 TL verilmesi konusunda anlaştıkları, bahse konu paranın verilmesinden sonra sanıkların 02/09/2001 tarihli orman suç zabıt varakasını faili meçhul olarak düzenleyerek resmi evrakta sahtecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; sanıklar hakkında takdiri indirim nedenleri uygulandığı sırada 765 sayılı Kanunun 59. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi yazılarak karma uygulama yapılması yerinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak görüldüğünden ve Mahkemenin cezanın alt sınırından uygulama yapmasına göre 5237 sayılı TCK'nın uygulanması durumunda aynı sürede ceza yanında TCK'nın 53/1-5 maddelerinin de uygulanması gerekeceğinden dolayısıyla açıkça 765 sayılı TCK lehe bulunduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Rüşvet almak, resmi evrakta sahtecilik
HÜKÜM: Mahkümiyet (resmi evrakta sahtecilik), hükmün açıklanmasının geri bırakılması (rüşvet almak)
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar hakkında rüşvet almak suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilmesi mümkün görüldüğünden, sanıklar hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Orman muhafaza memuru olan sanıklar ..., ... ve ...'nın hakkında rüşvet vermek suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...'ı ormanda ağaç kesip odun yaparken suçüstü yakaladıkları, 1.000.000.000 TL vermesi halinde suç zabıt varakasını faili meçhul olarak düzenleyeceklerini söyledikleri, ...'ın önerilen miktarı fazla bulduğu, ancak tarafların daha sonra 500.000.000 TL verilmesi konusunda anlaştıkları, bahse konu paranın verilmesinden sonra sanıkların 02/09/2001 tarihli orman suç zabıt varakasını faili meçhul olarak düzenleyerek resmi evrakta sahtecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; sanıklar hakkında takdiri indirim nedenleri uygulandığı sırada 765 sayılı Kanunun 59. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi yazılarak karma uygulama yapılması yerinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak görüldüğünden ve Mahkemenin cezanın alt sınırından uygulama yapmasına göre 5237 sayılı TCK'nın uygulanması durumunda aynı sürede ceza yanında TCK'nın 53/1-5 maddelerinin de uygulanması gerekeceğinden dolayısıyla açıkça 765 sayılı TCK lehe bulunduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.