Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/8903 K.2013/5985
Özet: Uyuşmazlık, Hacılar İlçesi Özel idare Müdürü ve diğer sanıkların sahte ekstreler düzenleyerek 52.499.946.000 TL’yi zimmet yoluyla mal edinmesiyle ilgili zımmet suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığı ve ilgili cezaların belirlenmesidir. Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek sanıkların mahkümiyetini onaylamış, ancak kararın çeşitli hatalar içerdiğini tespit ederek 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle bozmuştur.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların lehlerine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca, Hacılar İlçesi Özel idare Müdürü olan sanık ...'in söz konusu kurumun ... Bankası Hacılar Şubesinde bulunan hesabına ait sahte ekstreler düzenlemek suretiyle değişik tarihlerde diğer sanıklardan ... adına 5 kez, ... adına 6 kez, ... adına 5 kez olmak üzere aktarıp daha sonra söz konusu paraları onlardan almak suretiyle genel toplam olan 52.499.946.000 TL'yi mal edinmesi şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak, buna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kabule göre de;
765 sayılı TCK'nın 202/2. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun alt sınırı itibariyle 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklar ..., ... ve ...'e müdafii atanmadan ve 151/1. madde uyarınca işlem yapılarak müdafii hazır bulunması sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurularak savunma haklarının kısıtlanması,
...'e TCK'nın 247/1-2. maddeleri uyarınca verilen cezanın aynı Kanunun 43. maddesi gereğince 1/3 oranında artırılması sonucu hükmolunan cezanın 10 yıl 15 ay yerine yazılı şekilde 11 yıl 3 ay olarak belirlenmesi,
Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen ... hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan ve ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen zimmet suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri dikkate alınarak, kamu görevlisi olmayan ve suça azmettirdiği sabit bulunmayan sanıklar ..., ..., ...'in, suça yardım eden olarak sorumlu tutulup hükmolunan cezalarının 5237 sayılı Kanunun 39/1. maddesi uyarınca indirime tabi tutulması gerektiği ve lehe yasa karşılaştırmasının da buna göre yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Haklarında mahkümiyet hükmü kurulan sanıkların işledikleri zimmet eylemlerinin sayısı, suç tarihleri, suça konu miktarlar gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ve cezaların sanıkların konumları nazara alınarak TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gereğince bireyselleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Mahkümiyetlerine karar verilen her bir sanığın kendisi için yapılan yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde müteselsilen sorumlu tutulmaları suretiyle CMK'nın 326/2. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafiileri, sanıklar ... ile ... temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların lehlerine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca, Hacılar İlçesi Özel idare Müdürü olan sanık ...'in söz konusu kurumun ... Bankası Hacılar Şubesinde bulunan hesabına ait sahte ekstreler düzenlemek suretiyle değişik tarihlerde diğer sanıklardan ... adına 5 kez, ... adına 6 kez, ... adına 5 kez olmak üzere aktarıp daha sonra söz konusu paraları onlardan almak suretiyle genel toplam olan 52.499.946.000 TL'yi mal edinmesi şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak, buna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kabule göre de;
765 sayılı TCK'nın 202/2. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun alt sınırı itibariyle 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklar ..., ... ve ...'e müdafii atanmadan ve 151/1. madde uyarınca işlem yapılarak müdafii hazır bulunması sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurularak savunma haklarının kısıtlanması,
...'e TCK'nın 247/1-2. maddeleri uyarınca verilen cezanın aynı Kanunun 43. maddesi gereğince 1/3 oranında artırılması sonucu hükmolunan cezanın 10 yıl 15 ay yerine yazılı şekilde 11 yıl 3 ay olarak belirlenmesi,
Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen ... hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan ve ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen zimmet suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri dikkate alınarak, kamu görevlisi olmayan ve suça azmettirdiği sabit bulunmayan sanıklar ..., ..., ...'in, suça yardım eden olarak sorumlu tutulup hükmolunan cezalarının 5237 sayılı Kanunun 39/1. maddesi uyarınca indirime tabi tutulması gerektiği ve lehe yasa karşılaştırmasının da buna göre yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Haklarında mahkümiyet hükmü kurulan sanıkların işledikleri zimmet eylemlerinin sayısı, suç tarihleri, suça konu miktarlar gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ve cezaların sanıkların konumları nazara alınarak TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gereğince bireyselleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Mahkümiyetlerine karar verilen her bir sanığın kendisi için yapılan yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde müteselsilen sorumlu tutulmaları suretiyle CMK'nın 326/2. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafiileri, sanıklar ... ile ... temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.