Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/13001 K.2014/852
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanık V.. K.’ın avukata yumruk atarak haciz işlemini engellemeye çalışması ve bu eylemin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu iddiası üzerine yapılan temyiz itirazlarıdır. (2) Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddelerini dikkate alarak ve sanığın tekrarlayan suçu nedeniyle hapis cezasını tercih etmemiş olmasını göz önünde bulundurarak, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve CMUK'nın 321. maddesi uyarınca kararını bozdu ve yeni bir hüküm verildi.
Tebliğname No: 3 - 2009/183086
MAHKEMESİ: Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 03/06/2009
NUMARASI: 2009/8 Esas, 2009/646 Karar SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık M.. K.. hakkında atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin diğer sanık V.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yargılama giderleri CMK'nın 326/son maddesi gereğince ayrı ayrı yükletildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Avukat olarak görev yapan katılanın alacaklı vekili sıfatıyla yürütmekte olduğu bir icra takibi nedeniyle icra memuru F.. G.. ile birlikte olay günü sanıkların işyerine haciz yapmak üzere geldikleri, sanıkların kendilerinin borçlu olmadıklarını, yeni taşındıklarını beyan ettikleri, bunun üzerine icra memuru ile avukatın sanık V.. K..'ın elinde bulunan ve fakat içeriğini göstermediği kira kontratına bakmaya çalıştıkları sırada sanıkların avukata yumruk atmak suretiyle basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları anlaşılmakla; sanık V.. K..'ın eyleminin yargı görevini yapan avukata karşı haciz işlemini yaptırmamak amacını taşıdığı ve 5237 sayılı TCK'nın 265/2-3. maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 58/3. maddesinin “Tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunur” hükmü uyarınca adli sicil kaydına nazaran mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasının tercih edilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanık V.. K.. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 03/06/2009
NUMARASI: 2009/8 Esas, 2009/646 Karar SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık M.. K.. hakkında atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin diğer sanık V.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yargılama giderleri CMK'nın 326/son maddesi gereğince ayrı ayrı yükletildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Avukat olarak görev yapan katılanın alacaklı vekili sıfatıyla yürütmekte olduğu bir icra takibi nedeniyle icra memuru F.. G.. ile birlikte olay günü sanıkların işyerine haciz yapmak üzere geldikleri, sanıkların kendilerinin borçlu olmadıklarını, yeni taşındıklarını beyan ettikleri, bunun üzerine icra memuru ile avukatın sanık V.. K..'ın elinde bulunan ve fakat içeriğini göstermediği kira kontratına bakmaya çalıştıkları sırada sanıkların avukata yumruk atmak suretiyle basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları anlaşılmakla; sanık V.. K..'ın eyleminin yargı görevini yapan avukata karşı haciz işlemini yaptırmamak amacını taşıdığı ve 5237 sayılı TCK'nın 265/2-3. maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 58/3. maddesinin “Tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunur” hükmü uyarınca adli sicil kaydına nazaran mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasının tercih edilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanık V.. K.. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.