Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/11892 K.2013/12323
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların görevlerini kötüye kullanarak imara aykırı inşa faaliyetleri nedeniyle suçtan gerçek zarar gören bir şikayetçi olmadığı gerekçesiyle kamu davasının geçersizliği ve temyiz hakkı verilmemesidir. Mahkeme, bu gerekçelerle sanıkların mahkumiyet kararlarını bozmuş ve hükümlerin iptaline karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, Sanıkların işledikleri iddia olunan görevi kötüye kullanma suçundan herhangi bir mağduriyeti bulunmayan şikayetçi ...'nın suçtan gerçek anlamda ve doğrudan doğruya zarar gördüğü kabul edilemeyeceğinden kamu davasına katılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup hukuken geçerli olmayan bu karar hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar müdafiin talebiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Görevi kötüye kullanma suçunu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıklardan ...'in ... Belediyesinde İmar ve Şehircilik Müdürü, ...'ın ise Zabıta Amiri olarak görevli oldukları, imara aykırı olarak inşa edilen ... Beton ve ... İnşaata ait işyerleri hakkında 3194 sayılı İmar Kanununa göre yasal işlem yapmama biçiminde gerçekleşen eylemlerinin icrai nitelikte olmayıp ihmali davranışla işlendiği anlaşılmakla, TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen bu suçu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirmeyle 257/1. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi, Kabule göre de; Görevi kötüye kullanma suçunu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, Sanıkların işledikleri iddia olunan görevi kötüye kullanma suçundan herhangi bir mağduriyeti bulunmayan şikayetçi ...'nın suçtan gerçek anlamda ve doğrudan doğruya zarar gördüğü kabul edilemeyeceğinden kamu davasına katılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup hukuken geçerli olmayan bu karar hükümleri temyiz hakkı vermeyeceğinden temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar müdafiin talebiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Görevi kötüye kullanma suçunu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıklardan ...'in ... Belediyesinde İmar ve Şehircilik Müdürü, ...'ın ise Zabıta Amiri olarak görevli oldukları, imara aykırı olarak inşa edilen ... Beton ve ... İnşaata ait işyerleri hakkında 3194 sayılı İmar Kanununa göre yasal işlem yapmama biçiminde gerçekleşen eylemlerinin icrai nitelikte olmayıp ihmali davranışla işlendiği anlaşılmakla, TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen bu suçu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirmeyle 257/1. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi, Kabule göre de; Görevi kötüye kullanma suçunu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.