Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/2905 K.2012/13530
**MAHKEMESİ:**Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zimmet
**HÜKÜM:** Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Hükmolunan cezaların süresi itibariyle sanıklar müdafiin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suç tarihinde Düzce Belediye Başkanlığı Ulaştırma Müdürlüğünde müdür vekili ve akaryakıt deposunda pompa görevlisi olarak çalışan sanıkların, 2001 yılında depolara girdiği bilinen akaryakıt ile kullandırılan akaryakıt karşılığı düzenlenen fişlerin toplamı arasındaki farkı oluşturan miktarı zimmetlerine geçirdiklerinin iddia edildiği, sanıkların iddiaları reddedip 1999 yılında meydana gelen depremler sonrasındaki çalışmalar sırasında fişlerin kaybolmuş olabileceğini savundukları, sanıklar müdafiin ise duruşma sırasında çok sayıda akaryakıt fişi ibraz ettiği ve sanıkların sorumlulukları altında olmayan ana bayiden söz ederek buradan verilen akaryakıt miktarının da tespitini istediği, ancak alınan bilirkişi raporlarında bu hususların incelenmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece öncelikle sanıkların sorumlulukları altında olmayan ana bayi bulunup bulunmadığı varsa buraya teslim edilen akaryakıt miktarının ne olduğu belediye başkanlığından sorulup, sonrasında dava dosyasının ekleriyle birlikte kül halinde konunun uzmanı olan Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bilirkişi kuruluna tevdii edilerek; tüm iddia, savunma, tanık beyanları ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek, suç tarihi olan 2001 yılı içinde teslim edilen ve sanıklarca kullandırılan akaryakıt miktarlarının ne kadar olduğunun belirlenip karşılaştırılması, her bir sanığın varsa sorumluluğu ayrı ayrı irdelenerek uhdelerinde belediyeye ait akaryakıt kalıp kalmadığı konusunda denetime imkan verecek ayrıntılı rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Belgelendirilemeyen toplam 880.030 litre yakıtın 4 sanık tarafından zimmete geçirildiği iddiasıyla kamu davası açıldığı ve kendilerine teslim edilen 261.300 litre yakıtta açık olmadığı saptanarak sanıklar ... ve ...'ın beraetlerine karar verildiği halde, adı geçen sanıklara teslim edilen bu miktarın zimmet miktarından neden düşülmediğinin denetime imkan verecek gerekçelerle açıklanmaması,
TCK'nm 53/3. maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyları dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Zimmet
**HÜKÜM:** Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Hükmolunan cezaların süresi itibariyle sanıklar müdafiin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suç tarihinde Düzce Belediye Başkanlığı Ulaştırma Müdürlüğünde müdür vekili ve akaryakıt deposunda pompa görevlisi olarak çalışan sanıkların, 2001 yılında depolara girdiği bilinen akaryakıt ile kullandırılan akaryakıt karşılığı düzenlenen fişlerin toplamı arasındaki farkı oluşturan miktarı zimmetlerine geçirdiklerinin iddia edildiği, sanıkların iddiaları reddedip 1999 yılında meydana gelen depremler sonrasındaki çalışmalar sırasında fişlerin kaybolmuş olabileceğini savundukları, sanıklar müdafiin ise duruşma sırasında çok sayıda akaryakıt fişi ibraz ettiği ve sanıkların sorumlulukları altında olmayan ana bayiden söz ederek buradan verilen akaryakıt miktarının da tespitini istediği, ancak alınan bilirkişi raporlarında bu hususların incelenmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece öncelikle sanıkların sorumlulukları altında olmayan ana bayi bulunup bulunmadığı varsa buraya teslim edilen akaryakıt miktarının ne olduğu belediye başkanlığından sorulup, sonrasında dava dosyasının ekleriyle birlikte kül halinde konunun uzmanı olan Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bilirkişi kuruluna tevdii edilerek; tüm iddia, savunma, tanık beyanları ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek, suç tarihi olan 2001 yılı içinde teslim edilen ve sanıklarca kullandırılan akaryakıt miktarlarının ne kadar olduğunun belirlenip karşılaştırılması, her bir sanığın varsa sorumluluğu ayrı ayrı irdelenerek uhdelerinde belediyeye ait akaryakıt kalıp kalmadığı konusunda denetime imkan verecek ayrıntılı rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Belgelendirilemeyen toplam 880.030 litre yakıtın 4 sanık tarafından zimmete geçirildiği iddiasıyla kamu davası açıldığı ve kendilerine teslim edilen 261.300 litre yakıtta açık olmadığı saptanarak sanıklar ... ve ...'ın beraetlerine karar verildiği halde, adı geçen sanıklara teslim edilen bu miktarın zimmet miktarından neden düşülmediğinin denetime imkan verecek gerekçelerle açıklanmaması,
TCK'nm 53/3. maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyları dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.