Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/13541 K.2013/837
1 kez atıf aldı1 bozma bağlamıSonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: (1) Uyuşmazlık, Yalova Termal İşletmesi’nin gölet alanındaki çamur ve balçığın temizlenmesi işinin Tutaş firması yerine sanıkların yapması iddiasıyla, bu işlemi belge ve fatura düzenleyerek 2.799,10 TL’yi kendi mal edinimlerine çevirmesiyle ilgili zimmet ve sahtecilik suçlarıdır; (2) Mahkeme, sanıkların beraet kararlarını bozarak mahkümiyet kararı verip, nitelikli zimmet ve sahtecilik suçlarından dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca ceza tayini yapmıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Mahkümiyet (sanık ... ve ... hk.), beraet (sanık ... ve ... hk.)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Hükmolunan ceza tutarı itibariyle sanık ...'in duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya kapsamı ile oluş ve kabule göre; Yalova Termal İşletmesinin su ihtiyacının karşılandığı gölet alanındaki çamur ve balçığın temizlenmesi işinin Tutaş firmasına verildiği, bu firmanın verilen işi yapmadığı halde sanıklarca iş yapılmış gibi belge ve faturalar düzenlettirilerek ve 1994 yılı alım satım yaptırma komisyon karar defterinde işin Tutaş firmasına verilmesine ilişkin kararın karar numarasında ve tarihinde tahrifatlar yapılarak toplam 2.799,10 TL paranın firmaya ödenmiş gibi gösterilip bu miktarın sanıklarca mal edinilmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 765 sayılı TCK hükümlerine göre sadece nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesine göre ise nitelikli zimmet suçunun yanında ayrıca sahtecilik suçuna da vücut vereceği, bu husus gözönünde bulundurularak; 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
TCK'nın 3 ve 61. maddeleri birlikte değerlendirilerek meydana gelen zararın suç tarihindeki ağırlığı ve suç kastının yoğunluğu da gözetilerek asgari haddin üzerinde ceza tayini gerekirken eylemler ile orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan ceza tayini,
TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağının ve suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Gerekçeli karar başlığında 07/11/1994 olan suç tarihinin 01/01/1994 olarak, 12/07/2005 olan karar tarihinin ise 14/06/2005 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Mahkümiyet (sanık ... ve ... hk.), beraet (sanık ... ve ... hk.)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Hükmolunan ceza tutarı itibariyle sanık ...'in duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya kapsamı ile oluş ve kabule göre; Yalova Termal İşletmesinin su ihtiyacının karşılandığı gölet alanındaki çamur ve balçığın temizlenmesi işinin Tutaş firmasına verildiği, bu firmanın verilen işi yapmadığı halde sanıklarca iş yapılmış gibi belge ve faturalar düzenlettirilerek ve 1994 yılı alım satım yaptırma komisyon karar defterinde işin Tutaş firmasına verilmesine ilişkin kararın karar numarasında ve tarihinde tahrifatlar yapılarak toplam 2.799,10 TL paranın firmaya ödenmiş gibi gösterilip bu miktarın sanıklarca mal edinilmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 765 sayılı TCK hükümlerine göre sadece nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesine göre ise nitelikli zimmet suçunun yanında ayrıca sahtecilik suçuna da vücut vereceği, bu husus gözönünde bulundurularak; 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
TCK'nın 3 ve 61. maddeleri birlikte değerlendirilerek meydana gelen zararın suç tarihindeki ağırlığı ve suç kastının yoğunluğu da gözetilerek asgari haddin üzerinde ceza tayini gerekirken eylemler ile orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan ceza tayini,
TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağının ve suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Gerekçeli karar başlığında 07/11/1994 olan suç tarihinin 01/01/1994 olarak, 12/07/2005 olan karar tarihinin ise 14/06/2005 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.