Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/10684 K.2012/5186
Özet: Uyuşmazlık, işyerinin devrine ilişkin savunmaların ardından mühür bozma suçlamasıyla ilgili sanıkların hukuki konumunun ve ceza miktarının eksik incelenmesiyle ortaya çıktı; Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın asgari haddin çok üzerinde belirlenmiş olmasını kabul ederek kararını bozdu ve yeni bir mahkümiyet kararı vermek üzere dosyayı yeniden incelemeye yöneltti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkümiyet
Cumhuriyet Savcısı
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların suçlamalara konu işyerinin devrine ilişkin savunmaları karşısında; mühürleme öncesinde ve mühürleme ile mühür bozma tarihleri arasında suçlamalara konu işyerinin kimin tarafından işletildiğinin araştırılarak saptanmasından sonra sanıkların hukuksal konumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden temel cezanın asgari haddin çok üzerinde belirlenmesi,
Sanıklara kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin a-b-c-d-e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve kendi altsoyları üzerindeki (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun ise koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
CMK'nın 326/2. maddesi gereğince sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine zincirleme biçimde tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık, sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkümiyet
Cumhuriyet Savcısı
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların suçlamalara konu işyerinin devrine ilişkin savunmaları karşısında; mühürleme öncesinde ve mühürleme ile mühür bozma tarihleri arasında suçlamalara konu işyerinin kimin tarafından işletildiğinin araştırılarak saptanmasından sonra sanıkların hukuksal konumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden temel cezanın asgari haddin çok üzerinde belirlenmesi,
Sanıklara kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin a-b-c-d-e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve kendi altsoyları üzerindeki (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun ise koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
CMK'nın 326/2. maddesi gereğince sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine zincirleme biçimde tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık, sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.