Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/10566 K.2012/9349
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
**HÜKÜM:** Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/11/2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve “başvuru şeklinin” açıkça gösterilmesi gerektiği halde başvuru şekli ve süresinin başlangıcının açıkça belirtilmemesi, süresi içerisinde karar sanık tarafından temyiz edildiğinden, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 14/12/2010 gün ve 2010/11-205 Esas, 2010/258 Karar, 27/09/2011 gün ve 2011/9-122 Esas, 2011/187 Karar, 07/02/2012 gün ve 2011/8-273 Esas, 2012/19 Karar, 14/02/2012 gün ve 2011/8-275 Esas, 2012/41 Karar, 29/01/2005 gün ve 2005/8-141 Esas, 2005/149 sayılı kararları uyarınca sanığın bu konuda talebinin olmaması nedeniyle mahkemesince karar verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezası ise aynı Kanunun 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmediğinden, tebliğnamenin 2, 3 ve 4. bendindeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi gereğince tayin olunan doğrudan para cezasının gün yerine ay olarak belirlenmesi ve adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 230/1-c ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "Sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan TCK 203/1 md. gereğince suçun işleniş biçimi ve sanığın faaliyetinin niteliği göz önüne alınarak 6 ay hapis karşılığı esas alınmak üzere günlüğü 20 YTL den 3,600 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin “sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi gereğince 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün karşılığı verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL’den 3.600,00 TL adli para cezasına çevrilmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Mühür bozma
**HÜKÜM:** Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/11/2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve “başvuru şeklinin” açıkça gösterilmesi gerektiği halde başvuru şekli ve süresinin başlangıcının açıkça belirtilmemesi, süresi içerisinde karar sanık tarafından temyiz edildiğinden, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 14/12/2010 gün ve 2010/11-205 Esas, 2010/258 Karar, 27/09/2011 gün ve 2011/9-122 Esas, 2011/187 Karar, 07/02/2012 gün ve 2011/8-273 Esas, 2012/19 Karar, 14/02/2012 gün ve 2011/8-275 Esas, 2012/41 Karar, 29/01/2005 gün ve 2005/8-141 Esas, 2005/149 sayılı kararları uyarınca sanığın bu konuda talebinin olmaması nedeniyle mahkemesince karar verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezası ise aynı Kanunun 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmediğinden, tebliğnamenin 2, 3 ve 4. bendindeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi gereğince tayin olunan doğrudan para cezasının gün yerine ay olarak belirlenmesi ve adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 230/1-c ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "Sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan TCK 203/1 md. gereğince suçun işleniş biçimi ve sanığın faaliyetinin niteliği göz önüne alınarak 6 ay hapis karşılığı esas alınmak üzere günlüğü 20 YTL den 3,600 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin “sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesi gereğince 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün karşılığı verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL’den 3.600,00 TL adli para cezasına çevrilmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.