Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/978 K.2010/2168
Özet: (1) Uyuşmazlık, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …'nın yargılanmasıyla ilgili; (2) Mahkeme, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar vererek, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkümiyetin kanuna aykırı olduğunu belirterek hükmü bozdu ve hürriyetinden yoksun kılma suçundaki mahkümeyi onayladı.
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı olarak kabulüyle bu ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2008 gün ve 2007/403 Esas, 2008/295 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı, dairemizce de benimsenen 07.11.2006 günlü kararında açıklandığı üzere, CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, buna uyulmamak suretiyle yüze karşı verilen hükmün "tefhiminden itibaren" temyiz başvurusu yapılabileceği belirtilmediğinden, bu hususun CMK.nun 40. maddesine göre ilgiliye eski hale getirme hakkı vereceği ve bu durumda kanun yoluna başvurma süresinin nasıl başlayacağı hususu kendisine bildirilmeyen kimsenin de süreyi geçirmekte kusursuz sayılacağının belirtildiği, bu itibarla katılan vekilinin 16.01.2009 tarihli dilekçesinin temyiz istemi niteliğinde ve yasal süresinde olduğunun kabul edilmesine ve Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA,
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı, dairemizce de benimsenen 07.11.2006 günlü kararında açıklandığı üzere, CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, buna uyulmamak suretiyle yüze karşı verilen hükmün "tefhiminden itibaren" temyiz başvurusu yapılabileceği belirtilmediğinden, bu hususun CMK.nun 40. maddesine göre ilgiliye eski hale getirme hakkı vereceği ve bu durumda kanun yoluna başvurma süresinin nasıl başlayacağı hususu kendisine bildirilmeyen kimsenin de süreyi geçirmekte kusursuz sayılacağının belirtildiği, bu itibarla katılan vekilinin 16.01.2009 tarihli dilekçesinin temyiz istemi niteliğinde ve yasal süresinde olduğunun kabul edilmesine ve Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA,
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.