Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/8516 K.2010/1908
Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2007 gün ve 2006/601 Esas, 2007/14 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa atılı suçun takibinin şikayete bağlı olduğu ve 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde belirtilen cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği, ifade tarihinde reşit olmayan mağdurenin uzlaşma isteğinin bulunmamasının CMK.nun 253/4. maddesi karşısında geçerli bir uzlaşma iradesi olarak kabul edilemeyeceğinin nazara alınarak hükümden sonra reşit olan mağdureye ve sanığa CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre usulüne uygun uzlaşma teklifinde bulunulması, sonuçsuz kalması halinde yargılamanın sürdürülerek hükümden önce 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23. ve hükümden sonra 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanığa atılı suçun takibinin şikayete bağlı olduğu ve 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde belirtilen cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği, ifade tarihinde reşit olmayan mağdurenin uzlaşma isteğinin bulunmamasının CMK.nun 253/4. maddesi karşısında geçerli bir uzlaşma iradesi olarak kabul edilemeyeceğinin nazara alınarak hükümden sonra reşit olan mağdureye ve sanığa CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre usulüne uygun uzlaşma teklifinde bulunulması, sonuçsuz kalması halinde yargılamanın sürdürülerek hükümden önce 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23. ve hükümden sonra 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.