Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/1632 K.2011/943
Özet: (1) Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1‑2 maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanana kadar yazılı haklardan yoksun bırakılması hükmü, usul ve kanuni eksiklikler nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. (2) Mahkeme, ilgili hükmün 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi ve CMUK’nun 321. maddesine dayanarak bozulmasına karar verip, “yazılı haklardan yoksun bırakma” ifadesini düzelterek, hapis infazı tamamlanana kadar veya koşullu salıverilmeye kadar devam eden hakların korunmasını sağlayan yeni hükmü onaylamıştır.
Zimmet suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/04/2006 gün ve 1998/383 Esas, 2006/212 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
T.C. Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/3 ve 231/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün ve 2007/9-18 sayılı kararına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu halde, hüküm fıkrasında başvuru mercii ve şekli ile sürenin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının gösterilmediği ve bu noksanlık CMK.nun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanık müdafiin 04/05/2006 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
“Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2 md. yazılı haklardan hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına” şeklindeki ibarenin infazda tereddüt doğuracağının düşünülmemesi kanuna aykırı bulunduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2 md. yazılı haklardan hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin çıkartılıp yerine, “5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 53/1-c bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilmeye kadar devamına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HSYK.nun 24/10/2007 tarih ve 441 sayılı kararıyla ... Ağır Ceza Mahkemeleri kapatıldığından, dosyanın ... 13. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
T.C. Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/3 ve 231/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün ve 2007/9-18 sayılı kararına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu halde, hüküm fıkrasında başvuru mercii ve şekli ile sürenin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının gösterilmediği ve bu noksanlık CMK.nun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanık müdafiin 04/05/2006 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
“Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2 md. yazılı haklardan hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına” şeklindeki ibarenin infazda tereddüt doğuracağının düşünülmemesi kanuna aykırı bulunduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2 md. yazılı haklardan hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin çıkartılıp yerine, “5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 53/1-c bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilmeye kadar devamına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HSYK.nun 24/10/2007 tarih ve 441 sayılı kararıyla ... Ağır Ceza Mahkemeleri kapatıldığından, dosyanın ... 13. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.