Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/5016 K.2011/23675
Zimmet suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2006 gün ve 2005/240 Esas, 2006/349 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Köy muhtarı olan sanığın İller Bankası tarafından köy konağı yapılmak üzere tahsis edilen 4 milyar lira ödeneği sahte inşaat malzemelerinin alındığına dair faturalar ibraz ederek Yozgat Valiliğince düzenlenen ödeme emirlerine istinaden banka hesabından çekmesi ve malzemelerin teslim alındığına dair sahte tutanaklar tanzim etmesi şeklinde oluşumu kabul edilen eylemlerin söz konusu paranın sanığa görevi nedeniyle tevdii olmaması ve sanığın bu paralar üzerinde koruma, gözetim sorumluluğundan da söz edilemeyecek olması nedeniyle kamu kurumuna karşı müteselsilen dolandırıcılık ve memurun müteselsilen resmi evrakta sahteciliği suçlarını oluşturacağı gözetilmeksizin zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Köy muhtarı olan sanığın İller Bankası tarafından köy konağı yapılmak üzere tahsis edilen 4 milyar lira ödeneği sahte inşaat malzemelerinin alındığına dair faturalar ibraz ederek Yozgat Valiliğince düzenlenen ödeme emirlerine istinaden banka hesabından çekmesi ve malzemelerin teslim alındığına dair sahte tutanaklar tanzim etmesi şeklinde oluşumu kabul edilen eylemlerin söz konusu paranın sanığa görevi nedeniyle tevdii olmaması ve sanığın bu paralar üzerinde koruma, gözetim sorumluluğundan da söz edilemeyecek olması nedeniyle kamu kurumuna karşı müteselsilen dolandırıcılık ve memurun müteselsilen resmi evrakta sahteciliği suçlarını oluşturacağı gözetilmeksizin zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.