Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/3099 K.2011/23264
Basit zimmet suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2006 gün ve 2003/177 Esas, 2004/79 Ek Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Tayin olunan ceza miktarına nazaran müdafiin duruşmalı temyiz talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
16.01.1998'den 14.08.2000'e kadar olan suç tarihinin karar başlığına 27.02.2000'e kadar olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
31.03.2004 gün ve 2003/177 Esas, 2004/79 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ve katılan vekili taraflarından süresi içinde temyiz edilmesinden sonra Yargıtay C.Başsavcılığının 22.08.2005 tarihli yazısı ile yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme için 5320 sayılı CMK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi gereğince dava dosyasının iade edilmesi üzerine mahkemece duruşma açılıp yeni hüküm kurulurken temyiz edilen ilk kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.06.2006 gün ve 2006/172-168 sayılı kararında belirtildiği gibi geçerliliğini yitirmiş olması nedeniyle CMK.nun 34 ve 230/1. maddelerinde belirtilen hususların hükmün gerekçesinde gösterilmesi, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmanın, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların neler olduğunun, sabit görülen fiilin ve nitelendirilmesinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve Anayasa'nın 141, CMK.nun 230/1-b-c ve 289/1-g maddelerine de aykırı olarak yetersiz gerekçeyle ve önceki hükme atıfta bulunur şekilde hüküm kurulması,
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04.05.2010 gün ve 2009/7-223 Esas, 2010/104 ve 08.02.2005 gün ve 2004/5-146 Esas, 2005/7 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; 25.11.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2 ve 5. fıkraları uyarınca, Türkiye ...'nın T.C. Ziraat Bankası, Türkiye Halk Bankası ile birlikte özel hukuk statüsüne tabi tutularak anonim şirket haline dönüştürülmesi suretiyle, personeli hakkında 233 ve 399 sayılı KHK.ların uygulanma imkanı ortadan kaldırılmış, dolayısıyla banka personelinin memur gibi cezalandırılmaları olanaksız hale getirilerek, bu personelin zimmet ve nitelikli zimmet eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 202. maddesinin tatbik yeteneği kalmamış ise de, sözkonusu değişiklikle banka mensuplarının bu tür eylemleri suç olmaktan çıkarılmamış, banka aleyhine gerçekleştirdikleri zimmet ya da nitelikli zimmet eylemleri 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22. maddesinin 3. fıkrası ve 01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 160. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile yaptırım altına alınması karşısında, 25.11.2000 tarihinden itibaren Türkiye ... personelinin zimmet suçlarında 4389 sayılı Yasanın 22 ve 5411 sayılı Yasanın 160. maddeleri, 25.11.2000 tarihinden önce işlenen zimmet suçlarında ise 4389 ve 5411 sayılı Yasaların anılan maddeleri ile 765 sayılı TCK.nun 202. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması ve lehe olan yasa hükümleri uygulanarak hüküm kurulması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, kamu görevlilerine özgü zimmet suçunu düzenleyen ve uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı Yasa uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,
..., ... ve ...'ün hesaplarından çektiği tutarların tümü ile ...'in hesabından çektiği miktardan 5.520 Alman Markını hakkında ihbar, uyarı ve soruşturma olmadan 27.07.2000'e kadar olan değişik tarihlerde bankadaki hesaplara yatıran sanığın bu eyleminin kullanma zimmeti niteliğinde olduğu gözetilip, bu paraların çekildiği ve yatırıldığı tarihler arasındaki sağlayacağı nema miktarı hesaplattırılıp, bulunacak bu tutarın ...'in hesabından çektiği ve olayın 14.08.2000 tarihinde ortaya çıkması sebebiyle temellük zimmeti mahiyetinde olan diğer miktara eklenmesi ile zimmet tutarının belirlenmesi gerekirken bilirkişilerce sanığın sağlayabileceği yarar olarak hesaplanan değer esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Anonim şirket şeklinde örgütlenen bankanın yöneticisi ve denetçisi olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden maddenin tatbikine karar verilmesi,
Kabule göre de;
C.Savcılığınca soruşturma başlatılmadan zimmet miktarını iade eden sanığın cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması yerine, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında olduğunun kabulüyle 1/2 oranında indirim uygulanması,
5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tayin olunan ceza miktarına nazaran müdafiin duruşmalı temyiz talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
16.01.1998'den 14.08.2000'e kadar olan suç tarihinin karar başlığına 27.02.2000'e kadar olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
31.03.2004 gün ve 2003/177 Esas, 2004/79 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ve katılan vekili taraflarından süresi içinde temyiz edilmesinden sonra Yargıtay C.Başsavcılığının 22.08.2005 tarihli yazısı ile yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme için 5320 sayılı CMK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi gereğince dava dosyasının iade edilmesi üzerine mahkemece duruşma açılıp yeni hüküm kurulurken temyiz edilen ilk kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.06.2006 gün ve 2006/172-168 sayılı kararında belirtildiği gibi geçerliliğini yitirmiş olması nedeniyle CMK.nun 34 ve 230/1. maddelerinde belirtilen hususların hükmün gerekçesinde gösterilmesi, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia ve savunmanın, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların neler olduğunun, sabit görülen fiilin ve nitelendirilmesinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve Anayasa'nın 141, CMK.nun 230/1-b-c ve 289/1-g maddelerine de aykırı olarak yetersiz gerekçeyle ve önceki hükme atıfta bulunur şekilde hüküm kurulması,
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04.05.2010 gün ve 2009/7-223 Esas, 2010/104 ve 08.02.2005 gün ve 2004/5-146 Esas, 2005/7 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; 25.11.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasanın 1. maddesinin 2 ve 5. fıkraları uyarınca, Türkiye ...'nın T.C. Ziraat Bankası, Türkiye Halk Bankası ile birlikte özel hukuk statüsüne tabi tutularak anonim şirket haline dönüştürülmesi suretiyle, personeli hakkında 233 ve 399 sayılı KHK.ların uygulanma imkanı ortadan kaldırılmış, dolayısıyla banka personelinin memur gibi cezalandırılmaları olanaksız hale getirilerek, bu personelin zimmet ve nitelikli zimmet eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 202. maddesinin tatbik yeteneği kalmamış ise de, sözkonusu değişiklikle banka mensuplarının bu tür eylemleri suç olmaktan çıkarılmamış, banka aleyhine gerçekleştirdikleri zimmet ya da nitelikli zimmet eylemleri 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22. maddesinin 3. fıkrası ve 01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 160. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile yaptırım altına alınması karşısında, 25.11.2000 tarihinden itibaren Türkiye ... personelinin zimmet suçlarında 4389 sayılı Yasanın 22 ve 5411 sayılı Yasanın 160. maddeleri, 25.11.2000 tarihinden önce işlenen zimmet suçlarında ise 4389 ve 5411 sayılı Yasaların anılan maddeleri ile 765 sayılı TCK.nun 202. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması ve lehe olan yasa hükümleri uygulanarak hüküm kurulması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, kamu görevlilerine özgü zimmet suçunu düzenleyen ve uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı Yasa uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,
..., ... ve ...'ün hesaplarından çektiği tutarların tümü ile ...'in hesabından çektiği miktardan 5.520 Alman Markını hakkında ihbar, uyarı ve soruşturma olmadan 27.07.2000'e kadar olan değişik tarihlerde bankadaki hesaplara yatıran sanığın bu eyleminin kullanma zimmeti niteliğinde olduğu gözetilip, bu paraların çekildiği ve yatırıldığı tarihler arasındaki sağlayacağı nema miktarı hesaplattırılıp, bulunacak bu tutarın ...'in hesabından çektiği ve olayın 14.08.2000 tarihinde ortaya çıkması sebebiyle temellük zimmeti mahiyetinde olan diğer miktara eklenmesi ile zimmet tutarının belirlenmesi gerekirken bilirkişilerce sanığın sağlayabileceği yarar olarak hesaplanan değer esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Anonim şirket şeklinde örgütlenen bankanın yöneticisi ve denetçisi olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden maddenin tatbikine karar verilmesi,
Kabule göre de;
C.Savcılığınca soruşturma başlatılmadan zimmet miktarını iade eden sanığın cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması yerine, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında olduğunun kabulüyle 1/2 oranında indirim uygulanması,
5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.